Το Playboy Greece είναι ξανά εδώ και μιλάει για σένα

Το ελληνικό Playboy διεκδικεί και απολαμβάνει όσα η ζωή προσφέρει.

Γιώργος Πολυμενέας

Ξεκινάω να γράφω και κάθε τόσο σταματάω γιατί έχω την αίσθηση ότι κάπου από το βάθος ακούγεται αχνά η φωνή του 15χρονου εαυτού μου: «Μεγάλε, αυτό είναι ορισμός του dream job! Δεν χρειάζεται να πεις κάτι παραπάνω. Όλοι θα σε καταλάβουν». Πράγματι, εκεί στο γύρισμα του millennium, η ζωή μπορούσε να υπάρξει τόσο «γενναιόδωρη» όσο και οι υποσχέσεις που άφηνε σε κάθε σελίδα και κάθε φωτογραφία το Playboy.

Στα χρόνια που μεσολάβησαν, βέβαια, μαθαίνεις ότι το ζητούμενο δεν είναι οι δήθεν dream jobs που στην πραγματικότητα κάνουν χαρούμενους όλους τους άλλους εκτός από εσένα, αλλά οι δουλειές εκείνες που αφήνουν χώρο στα δικά σου όνειρα. Επίσης, μαθαίνεις ότι όσο γοητευτική και αν είναι η νοσταλγία, που την καταναλώνουμε λαίμαργα, περασμένη από το απαραίτητο ινσταγκραμικό φίλτρο και το ακόμα πιο απαραίτητο #tb, στο τέλος της μέρας διαχειρίζεσαι έναν ιστορικό, διεθνή τίτλο μέσα στο ελληνικό μιντιακό τοπίο το οποίο άνετα θα μπορούσε να ήταν μέρος της σκηνογραφίας Western του Sergio Leone.

Όλα ακόμα είναι ρευστά, παλιό και νέο άλλοτε συνυπάρχουν και άλλοτε συγκρούονται και κανείς δεν γνωρίζει πού θα κάτσει στο τέλος η μπίλια. Ωστόσο, όσο το παιχνίδι είναι σε εξέλιξη και εσύ κάθεσαι στο τραπέζι, οφείλεις να συνεχίσεις να παίζεις. Και επειδή το Playboy πάντα ήταν αλλεργικό στη σοβαροφάνεια, η δική μας γωνιά έχει fun, διασκέδαση, δημιουργικότητα και ελευθερία.

«I’m the boy who dreamed the dream», έλεγε συχνά ο Hugh Hefner από το οβάλ κρεβάτι του Mansion. Ήταν ένα όνειρο, όπως κάθε τι τελικά στη ζωή, αντιφατικό και μπερδεμένο. Παρόλα αυτά, αξίζει να φανταστούμε την εικόνα: με αντίτιμο 50 cents ο 27χρονος Hefner έριχνε μια γερή γροθιά στο μαλακό υπογάστριο της εσωστρεφούς Αμερικής των late ‘50s, φέρνοντας σε όλα τα σπίτια όσα αρνιόταν η ίδια πεισματικά να δει. Σεξουαλικότητα, ερωτισμό, πολιτικές ελευθερίες, δικαιώματα, μειονότητες, ρηξικέλευθες λογοτεχνικές φωνές, pop art, την τζαζ. Στη συνέχεια ήρθαν οι ρόμπες, οι παλιμπαιδισμοί με τα «κουνελάκια» και η ταχύτατη μετατροπή της ζωής ενός ευφυούς εκδότη σε ένα άτυπο reality με αποδέκτες είτε ξαναμένους έφηβους είτε «τζόβενους» 70ρηδες.

Το ελληνικό Playboy επανέρχεται ενώ το γυμνό όχι απλώς δεν προκαλεί αλλά θεωρείται μια μάλλον συντηρητική εκδοτική πρακτική. Η ίδια η αγορά το απορρίπτει. Είναι κάτι που πλέον δεν λέει τίποτα σε κανένα. Υπάρχει άφθονο παντού σε μια οθόνη δίπλα μας –ναι, συνήθως χωρίς την παραμικρή αισθητική πρωτοτυπία από πίσω του, αλλά αυτό, τελικά, ελάχιστα ενδιαφέρει. Επιστρέφει με το #metoo να διεκδικεί με σθένος το χώρο του, αλλά ταυτόχρονα να τσουβαλιάζει αδέξια ερμηνεύοντας το φλερτ και τον ερωτισμό σε παρενόχληση, δικάζοντας βλέμματα που οι άνθρωποι και τα σώματά τους ποθούν. Σαν κερασάκι στην τούρτα, όλα αυτά συμβαίνουν σε μια εποχή όπου οι αλγόριθμοι των κοινωνικών δικτύων μετράνε με τη μεζούρα πόση γυμνή σάρκα περιέχει μια φωτογραφία.

Αν το Playboy ως τίτλος δεν είχε κάτι άλλο να πει, τα παραπάνω θα ήταν ανυπέρβλητα εμπόδια. Έχει όμως. Φυσικά, το Playboy δεν έχει διάθεση να υψώσει το δάχτυλο και να κάνει υποδείξεις, δεν έχει σκοπό να δώσει απαντήσεις. Είναι εκ φύσεως παιγνιώδες και ανατρεπτικό, χαλαρό μα όχι αφελές. Διψά να να διασκεδάσει, να περάσει όμορφα, να σαρκάσει, να αστειευτεί, να παίξει με τον αφρό των πραγμάτων, χωρίς ωστόσο να απορρίπτει την ουσία τους.

Το ελληνικό Playboy επανέρχεται για να απολαύσει, να διεκδικήσει και να κατακτήσει όσα η ζωή προσφέρει.

Εδώ, λοιπόν, είναι ο χώρος όπου θα μιλήσουμε για τα διαχρονικά στοιχεία της ανδρικής ταυτότητας.  Την έμφυτη περιέργεια, το πνεύμα της περιπέτειας, την ορμή να διευρύνει συνεχώς τα όρια. Ταυτόχρονα, όμως, γνωρίζουμε ότι όλη η συζήτηση για τις ταυτότητες φύλου είναι μια συζήτηση ανοιχτή, ρευστή, πάντα υπό διαμόρφωση.

Θα μιλήσουμε για την ομορφιά και τη γοητεία της αναζήτησης της. Το Playboy θα αναδείξει τις πιο όμορφες Ελληνίδες μέσα από πρωτότυπες φωτογραφικές παραγωγές, αλλά και τον θεσμό της Playmate of the Υear.

Θα μιλήσουμε για την pop κουλτούρα, για τέχνες, για στυλ. Θα μιλήσουμε ανοιχτά και χωρίς ενοχές για τη σεξουαλικότητα του σήμερα. Θα παθιαστούμε με τα σπορ και θα διψάμε να ανακαλύπτουμε ιστορίες όχι μόνο επιτυχιών μα και διδακτικών «αποτυχιών» που μπορούν να μας κάνουν καλύτερους και σοφότερους άνδρες. Και, εννοείται, ότι θα διασκεδάσουμε σε parties και σε exclusive events.

Ήδη το πρώτο επίσημο party του ελληνικού Playboy είναι γεγονός. Στήνουμε στο Bolivar το δικό μας beach party και σε περιμένουμε αυτήν την Κυριακή 15/7 να δούμε παρέα τον τελικό του Μουντιάλ.    

Το ελληνικό Playboy επανέρχεται αρχικά στο digital περιβάλλον ως playboy.gr, σε μια εποχή όπου τα social media είναι αδηφάγα για τον επόμενο «παροξυσμό» των 2 ημερών και η πληροφορία μεταφέρεται αποσπασματικά και χάνεται μέσα σε ένα σύννεφο σκόνης.

Δεν μας αφορά, διότι δεν έχουμε σκοπό να γίνουμε μέρος αυτού του πολτού. Θα φωνάξουμε μόνο όταν και εφόσον χρειαστεί –όχι για κερδίσουμε χωρίς λόγο την προσοχή σου. Θέλουμε να ξεχωρίζουμε στο ανελέητο και εθιστικό σκρολάρισμα επειδή ακριβώς σεβόμαστε το πολυτιμότερο περιουσιακό στοιχείο που διαθέτεις, το χρόνο που θα αφιερώσεις σε μας. Σε δεύτερη φάση, θα έρθει το έντυπο συμπλήρωμα του τίτλου με συλλεκτικές εκδόσεις, που θα αναδεικνύουν τη διαχρονικότητα του περιεχομένου του.

Το ελληνικό Playboy επανέρχεται έχοντας μια πολύτιμη δική του παρακαταθήκη. Την περίοδο του αξέχαστου Ανταίου Χρυσοστομίδη, ο οποίος έφτιαξε ένα από τα πιο ενδιαφέροντα περιοδικά της εποχής, εκεί στα τέλη των ‘80s, αλλά και το μέτρο και τη σοφία των Δημήτρη Παγαδάκη και Κώστα Τσίτσα που κράτησαν σταθερό το τιμόνι τόσο στις εύκολες εποχές όσο και στα μικρότερα και μεγαλύτερα ζόρια που βιώνει ο ελληνικός περιοδικός Τύπος από το 2008 και εξής.

Όλα τα παραπάνω προϋποθέτουν πολιτική, με την ευρύτερη έννοια, στάση και αισθητικές επιλογές. Προϋποθέτουν μια συγκροτημένη άποψη απέναντι στα πράγματα. Προϋποθέτουν ελευθερία στην έκφραση, στις επιλογές, στις απόψεις. Και όπως εμείς θα έχουμε το ελεύθερο να γράφουμε, έτσι και εσύ θα έχεις το ελεύθερο να μας «σκίσεις». Το περιμένουμε, το προσδοκούμε και είμαστε έτοιμοι να πέσουμε με ορμή στην αρένα του διαλόγου.

Το ελληνικό Playboy εισέρχεται στην τρίτη εκδοτική περίοδό του, ώριμο αλλά ταυτόχρονα με τον οργιώδη ενθουσιασμό ενός πρωτάρη. Follow the bunny.