WTF?! Σχεδόν 30 και ακόμα στο Youtube;

Είναι «γριά» για να ανεβάζει βιντεάκια, είναι «γατάκι» για να βρεθεί μπροστά στο γυαλί. Η Άννα Μαρία Βέλλη μάς έχει γραμμένους.

Συνέντευξη στον Άγγελο Κωνσταντούλια | Φωτό: Κώστας Κοσμίδης

Μας συστήθηκε μέσω Youtube και δειλά δειλά έκανε την εμφάνισή της στην ελληνική τηλεόραση. Η Ami Yiami, κατά κόσμον Άννα Μαρία Βέλλη, είναι ένα κορίτσι που δεν μπαίνω σε καλούπια. Ελεύθερο πνεύμα, ετοιμάζεται να κάνει το νέο τηλεοπτικό της βήμα μέσω της εκπομπής “Όλα Λάθος” (σ.σ. η εκπομπή κάνει ντεμπούτο το Σάββατο 16 Μαρτίου με κεντρικό παρουσιαστή τον Πέτρο Κωστόπουλο) και σου παρουσιάζουμε ολόκληρη την συνέντευξη που παραχώρησε στο ελληνικό Playboy σ΄ένα τεύχος… Απόλαυση.

Δηλαδή εσύ πήγες στους γονείς και είπες: «Μαμά, μπαμπά θα γίνω Youtuber»;

Όχι. Ωστόσο, ξέρεις, μέχρι το 3ο βίντεο μου, οι γονείς μου δεν μιλούσαν για αυτό. Έκαναν σαν να μην συμβαίνει, ενώ τα είχαν παρακολουθήσει. Το ίδιο και οι φίλοι μου. Ήταν λίγο σαν θέμα ταμπού. Ήταν μια κουβέντα που απέφευγαν οι δικοί μου άνθρωποι. Για ένα χρόνο δεν μου είχαν πει κάτι. Ήταν κάπως σαν «Τι κακό τη βρήκε! Ανεβάζει βιντεάκια». Μετά τον πρώτο χρόνο, όλο αυτό άλλαξε. Πλέον με υποστηρίζουν, μου στέλνουν σχόλια κτλ.. Βέβαια και εγώ η ίδια δεν είχα ιδέα πού θα πήγαινε όλο αυτό. Είχα στο μυαλό μου ότι ξεκινάω ένα κανάλι, ήθελα να αξιοποιήσω και το υπόβαθρό μου στην υποκριτική, αλλά στην πραγματικότητα αυτό που έκανα ήταν να πετάξω το πλοίο στη θάλασσα και όπου με έβγαζε. είχα την ευκαιρία να πειραματιστώ, να με ψάξω και τελικά να με βρω μέσα από αυτή τη διαδικασία. Σκέψου ότι δεν υπήρχε άλλη Ελληνίδα που να έκανε κωμωδία. Δυστυχώς, οι νέοι creators δεν έχουν αυτή τη δυνατότητα. Πλέον, η πλατφόρμα έχει πάρει μία συγκεκριμένη κατεύθυνση, την οποία θα πρέπει να ακολουθήσουν.

Οι επιρροές σου ποιες ήταν;

Ξέρεις, ανήκω σε αυτή τη γενιά που έχει παρακολουθήσει άπειρο Youtube, που έχει καεί με το LOL κτλ. Ειλικρινά,  είχα φτάσει στα άδυτα του Youtube, σε πολύ βαθύ επίπεδο καψίματος. Έλιωνα τα βιντεάκια του Glamourous OMG, όπως και του Jon Lajoie. Ωστόσο, τότε δεν περνούσε καν από το μυαλό μου ότι κάποια στιγμή θα άνοιγα κανάλι. Ήταν πολύ διαφορετικό του Youtube τότε και όλο αυτό, εκείνη την εποχή, έξω από εμένα.

Ποια είναι δηλαδή η μεγάλη διαφορά του σε σχέση με σήμερα;

Σήμερα είναι επάγγελμα. Ακόμα και στην Ελλάδα. Σήμερα τα περισσότερα λεφτά μου τα βγάζω από το Youtube. Επίσης, το κοινό τότε δεν είχε απαιτήσεις ποιότητας, ενώ όλη η φάση ήταν πιο DIY στη βάση του μότο «Broadcast Yourself».

Κλονίζεται λίγο πίστη σου στον άνθρωπο διαβάζοντας τα σχόλια κάτω από τα βίντεό σου;

Όταν διαβάζω κάτι πολύ προσβλητικό, ξέρεις, σκέφτομαι «Ρε γαμώτο, γιατί αυτός ο άνθρωπος βγάζει τόσο μίσος; Έχει άραγε δεχθεί αγάπη στη ζωή του;». Από την άλλη, υπάρχουν και σχόλια που με κάνουν να αισιοδοξώ. Είναι ζούγκλα εκεί πέρα, επομένως δεν έχω περισσότερες απαιτήσεις από όσες θα είχα από μία ζούγκλα.

Είναι αλήθεια ότι εσείς οι Youtubers μισείτε την τηλεόραση;

Προσωπικά δεν τη μισώ. Ούτε θεωρώ ότι η τηλεόραση και το Youtube είναι εχθροί.  Ανησυχώ όμως μήπως το Youtube (τουλάχιστον το ελληνικό Youtube) μετατραπεί σε ελληνική τηλεόραση. Ναι, αυτό το φοβάμαι.

Πώς μπορεί να μετατραπεί το Youtube σε ελληνική τηλεόραση;

Αρχικά με το υιοθετήσει το «σούπερ μάρκετ» της ελληνικής τηλεόρασης. Δεν γίνεται οι εταιρείες να θέλουν να κάνουν  τα ίδια πράγματα στο Youtube και στην τηλεόραση. Προσωπικά, όπως και άλλοι creators, έχω φτύσει αίμα για να δώσω σε διαφημιζόμενους να καταλάβουν ότι δεν μπορούν και δεν γίνεται να επιβληθούν στον τρόπο που παράγω περιεχόμενο. Αν το κάνουν, θα χάσουμε και οι δύο. Όσοι βιοποριζόμαστε από το Youtube δεν είμαστε «Ελένη Μενεγάκη», που δεν είναι κακό, αλλά είναι κάτι άλλο. Αν πάω να απευθυνθώ στο κοινό του Youtube, όπως η Ελένη, το κοινό θα τσινίσει. Το Youtube θέλει ειλικρίνεια και raw content.

Ok, αλλά μην μου πεις ότι σου αρέσει η ελληνική τηλεόραση…

Η ελληνική τηλεόραση είναι συντηρητική. Αυτό είναι το πρόβλημά της. Την έχω ζήσει σε καλές συνεργασίες, όπως στο Rodeo και το Circo με τον Βαγγέλη και την Αθηναϊδα, την έχω ζήσει και σε κακές. Έχω αποκομίσει από αυτή μερικά σπουδαία μαθήματα. Ας πούμε, η απόλυσή μου από το ΦΜ Live ήταν ό,τι καλύτερο μού είχε συμβεί και το λέω με ειλικρίνεια. Τους ευγνωμονώ γιατί συνειδητοποίησα τι μου ταιριάζει και τι όχι.

Υπάρχει κάτι που παρακολουθείς αυτή την εποχή;

Ναι, βλέπω GNTM. Είναι από το trash που μου αρέσει. Το απολαμβάνω. Έβλεπα και το πρώτο survivor. Αλλά σκέψου ότι για πολλά χρόνια δεν είχα τηλεόραση στο σπίτι.

Έχεις κάποια εξήγηση γιατί υπάρχουν σεξιστικές και στερεοτυπικές αντιδράσεις απέναντι στις γυναίκες που κάνουν κωμωδία; Δηλαδή «αυτό το τράβα στην κουζίνα σου», το έχεις διαβάσει αρκετές φορές.

Θέλω να ενημερώνομαι όσο το δυνατόν περισσότερο πάνω στο θέμα, διότι με απασχολεί. Δεν είναι πάντως μόνο ελληνικό αυτό το φαινόμενο. Το πρόβλημα ξεκινάει από το πώς έχουν καθιερωθεί η ανδρική και η γυναικεία ταυτότητα. Αν ρωτήσεις μία γυναίκα τι θέλει από έναν άνδρα, θα σου απαντήσει το κλισέ «να έχει χιούμορ». Αντίθετα, ο άνδρας σπάνια θα το πει αυτό. Μεγαλώνουμε σε μία κοινωνία που επιβάλλει στους άνδρες αν εξελίξουν τον χιούμορ τους για να αρέσουν στις γυναίκες και επομένως κάνουν περισσότερες απόπειρες να είναι αστείοι. Αντίθετα, οι γυναίκες δεν δοκιμάζονται στο χιούμορ. Μαθαίνουν ότι δεν χρειάζεται να είναι αστείες. Αν κάνω το ίδιο προσβλητικό αστείο με έναν άνδρα, με εκείνον θα γελάσουν και με εμένα όχι. Δυστυχώς, ζούμε σε μία κοινωνία που οι άνδρες επιβάλλουν τους τρόπους με τους οποίους μια γυναίκα μπορεί να κάνει χιούμορ.

Υπάρχει μια τεράστια συζήτηση σχετικά με την πολιτική ορθότητα και πώς καθορίζει την έκφραση του χιούμορ. Εσύ πώς νιώθεις να σε επηρεάζει όλο αυτό;

Για μένα το χιούμορ δεν πρέπει να έχει όρια. Μπορείς να πεις τα πάντα, όταν κάνεις χιούμορ. Από την άλλη, οι millennials είναι μια γενιά με υποκριτική εμμονή στο politically correct. Γενικά, υπάρχουν άνθρωποι που μπορεί κατ’ ίδιαν να λένε και να πιστεύουν τα χειρότερα, να αναπαράγουν ένα σωρό στερεότυπα, αλλά στο δημόσιο λόγο τους θα είναι υποκριτικά προσεκτικοί. Αυτό μου φαίνεται τόσο ψεύτικο. Το πρόβλημα με το χιούμορ, όπως και με την ειρωνεία, ξεκινάει από το γεγονός ότι υπάρχει μια αδυναμία αντίληψης του context μέσα στο οποίο γίνεται ένα αστείο. Δηλαδή, δεν γίνεται αντιληπτό ότι πράγματα και καταστάσεις τραβιούνται στα άκρα, φτάνουν στην  υπερβολή τους, προκειμένου να τις σατιρίσουμε ή να τις ειρωνευτούμε.  Επίσης, πολύς κόσμος δεν μπορεί να διαχωρίσει ανάμεσα στον δημιουργό και την περσόνα αυτού του δημιουργού. Δεν σημαίνει ότι ο χαρακτήρας που φτιάχνει ένας κωμικός εκφράζει τις απόψεις που έχει ο κωμικός αυτός ως άτομο στην πραγματική του ζωή.

Πού πάει ένας youtuber όταν πεθάνει;

Στα αζήτητα. Άλλωστε το internet ξεχνάει πολύ γρήγορα. Πηγαίνει εκεί όπου καταλήγουν όλοι οι άνθρωποι που εκτίθενται. Εμένα ο μεγαλύτερος φόβος μου είναι να μην αντιληφθώ πότε θα πρέπει να σταματήσει όλο αυτό. Επειδή ακριβώς έχω μπολιάσει την ψυχή μου με τα βίντεο, με τα σχόλια, με το να προβάλλω μέρος της ζωής μου, φοβάμαι πολύ μήπως δεν καταλάβω πότε πρέπει να βάλω stop.

Εκτός από το κανάλι στο Youtube και το ραδιόφωνο (Ρυθμός 949), τι άλλο απολαμβάνεις στη ζωή σου;

Απολαμβάνω να μοντάρω, το βρίσκω πολύ δημιουργικό. Βέβαια, αυτό έχει να κάνει με το κανάλι. Μου αρέσει να μαζεύομαι με τους φίλους στο σπίτι, να πηγαίνω θέατρο, να κάνω ταξίδια και κολλάω με τις σειρές. Αυτό που συνειδητοποιώ είναι ότι όσο μεγαλώνω, δεν έχω τόσο κόλλημα με τα υλικά αγαθά. Πιτσιρίκα όταν ήμουν ήθελα έχω το καινούργιο iphone την αμέσως επόμενη μέρα, να αγοράζω ρούχα συνέχεια. Τέτοια…

Αφού είσαι Netflix & Chill τύπος, τι είδες τελευταία και κόλλησες;

Το Haunting of the Hill House.

Με αναμμένα φώτα ή με σβηστά;

Με χαμηλό φωτισμό και κεράκια. Έτσι και αλλιώς τα λατρεύω τα θρίλερ και αυτό ήταν αριστούργημα.

Γενναία…