Το ξεχωριστό «κομμάτι της ζωής» του Νίκου Απέργη

Ο δημοφιλής τραγουδιστής μίλησε στο ελληνικό Playboy, σε μία συνέντευξη αναφορικά με την ζωή, την τέχνη και τις προσδοκίες του.

Playboy Team

«Όταν η αγάπη και η τέχνη συμβαδίζουν, βρίσκεται στα σκαριά ένα αριστούργημα». Η ρήση του Τζον Ράσκιν,  Βρετανού συγγραφέα και κριτικού τέχνης, δύσκολα βρίσκει εφαρμογή στις ημέρες μας. Αλλά όταν συμβαίνει, τότε η αποδοχή από τον κόσμο είναι αναπόφευκτη. Κάτι που γνωρίζει πολύ καλά ο Νίκος Απέργης, ο οποίος μέσω της επιτυχίας «Κομμάτι της ζωής μου» έχει αρκετά να μας πει περί αγάπης, ζωής και τέχνης. Και το playboy.gr συναντήθηκε μαζί του σε μία ξεχωριστή συνέντευξη.

Στο videoclip του τραγουδιού «Κομμάτι της ζωής μου» προβάλλεται η ιστορία μιας κοπέλας που έχει κάνει μεταμόσχευση καρδιάς και ψάχνει τη μητέρα του δότη. Τι σας οδήγησε σε αυτήν την ιδέα;

Θέλαμε να στείλουμε ένα κοινωνικό μήνυμα, αλλά θέλαμε να το κάνουμε με διακριτικό τρόπο. Έτσι, στο concept του video δεν τίθεται ξεκάθαρα το θέμα της δωρεάς οργάνων, αλλά εστιάζουμε στη φυσιολογική ζωή που μπορεί να έχει ένας άνθρωπος που έχει δεχτεί κάποιο ζωτικό όργανο. Όπως βλέπουμε στο clip, είναι ένα ερωτευμένο ζευγάρι που δεν διαφέρει σε τίποτα από τα υπόλοιπα, πάει εκδρομή, διασκεδάζει, τρέχει, χαμογελά… Επίσης με αυτό τον τρόπο θέλουμε να περάσουμε το μήνυμα ότι δίνοντας κάποιο όργανο, ένας συνάνθρωπός μας αποκτά μία φυσιολογική ζωή! 

Έχει ξεπεράσει τα 10.000.000 views. Θεωρείς ότι το συναισθηματικό περιεχόμενο του κλιπ μπορεί να έχει επισκιάσει το ίδιο το τραγούδι;

Σε καμία περίπτωση. Όπως είπα και πιο πάνω, το κοινωνικό μήνυμα το περνάμε πολύ διακριτικά. Το τραγούδι είναι ένα ερωτικό, γλυκό και ρυθμικό τραγούδι και έχει αγαπηθεί για τη μουσική, το στίχο και την ενορχήστρωσή του! 

Ποιο είναι το επόμενο βήμα που περιμένουμε από εσένα δισκογραφικά;

Προς το παρόν απολαμβάνω μαζί με τους συνεργάτες μου την επιτυχία που σημειώνει το «Κομμάτι της ζωής μου» και αισθανόμαστε δικαιωμένοι! Από κει και πέρα, δεν σταματάμε να δουλεύουμε και να δοκιμάζουμε καινούργια πράγματα στο στούντιο. Το επόμενο λοιπόν τραγούδι θα είναι ένα εξίσου καλό κομμάτι που ελπίζω να αγαπηθεί κι αυτό από τον κόσμο! 

Πλέον ο πήχης των προσδοκιών είναι ψηλά, σε φοβίζει αυτό για το επόμενο βήμα σου;

Η αλήθεια είναι ότι όταν έρχεται μία επιτυχία, το «μετά» είναι πιο δύσκολο! Δεν με αγχώνει ο υψηλός πήχης, ίσα ίσα με κάνει να δουλέψω ακόμα πιο σκληρά! Έτσι κι αλλιώς τα τραγούδια μου τα γράφω εγώ, οπότε εξαρτάται κυρίως από εμένα! 

Τα views ενός τραγουδιού είναι δείκτης επιτυχίας του ή απλώς ζούμε σε μια εποχή που έχουμε εμμονή με τα views, τα likes κτλ.;

Τα views ενός τραγουδιού είναι δείκτης επιτυχίας, ειδικά όταν ο αριθμός ξεφεύγει προς τα πάνω. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι όταν ένα τραγούδι δεν έχει αρκετά views, δεν είναι καλό τραγούδι!  Υπάρχουν στο YouTube διαμάντια που απλά δεν έχουν βρει ακόμα το δρόμο τους! Όσον αφορά την εμμονή που έχουμε πλέον για τα likes είναι μία τεράστια κουβέντα που θέλει πολλές ώρες συζήτησης! Το σίγουρο είναι ότι αυτή η εμμονή κάποιες φορές αλλοιώνει τη  μουσική, αλλά και τους ανθρώπους!

Πόσο μπορεί ν’ αλλάξει την σκέψη ενός ανθρώπου η τριβή και η συνεργασία με οργανώσεις όπως η Humane;

Μπορεί να την αλλάξει πάρα πολύ προς το καλύτερο! Ωριμάζεις σαν άνθρωπος και κυρίως νιώθεις ότι προσφέρεις κάτι παραπάνω στην κοινωνία, εκτός από διασκέδαση! 

Τα τελευταία χρόνια, οι μεγάλες πίστες έχουν βιώσει δύσκολες στιγμές λόγω της κρίσης. Αντίθετα, μικρές σκηνές γνωρίζουν «ημέρες δόξας» πραγματοποιώντας live με δημοφιλείς καλλιτέχνες. Βρισκόμαστε ένα βήμα πριν τον «θάνατο» των μεγάλων χώρων όπως τους γνωρίζαμε;

Δεν θα το έλεγα! Νομίζω ότι οι μεγάλοι χώροι, παρά τις δυσκολίες της εποχής, θα συνεχίσουν να υπάρχουν όσο προσφέρουν καλό προϊόν! Δεν μπορώ να πιστέψω δηλαδή ότι θα αντιμετωπίσει ποτέ πρόβλημα ο Ρέμος ή ο Βέρτης ή η Μποφίλιου ή άλλοι καλλιτέχνες που προσφέρουν ωραίο οπτικοακουστικό θέαμα! Από την άλλη και οι μικρές σκηνές που γνωρίζουν μέρες δόξας, προσφέρουν επίσης καλό προϊόν και γι’ αυτό πάνε καλά! Θεωρώ λοιπόν πως αυτό που ορίζει το αποτέλεσμα είναι αυτό που προσφέρει κάθε καλλιτέχνης στο κοινό, ανεξαρτήτως του μεγέθους που έχει ο χώρος στον οποίο εμφανίζεται. Ξέρω όμως και αρκετές μικρές σκηνές που δεν δούλεψαν πάνω από τρεις εβδομάδες λόγω του μέτριου προϊόντος που πρόσφεραν! 

Εσύ πώς εισπράττεις την επαφή με το κοινό στους χώρους όπου εμφανίζεσαι (Istioploikos, Block);

Αυτό που έχουμε δημιουργήσει  στο Block στο Κολωνάκι και στον Ιστιοπλοϊκό στον Πειραιά με κάνει πολύ χαρούμενο! Κάθε εβδομάδα ο κόσμος μας τιμά με την παρουσία του και διασκεδάζει μαζί μας. Έχουμε κάθε εβδομάδα γεμάτα μαγαζιά αλλά νοιώθω ότι τραγουδάω στους φίλους μου, σε δικούς μου ανθρώπους! Γίνονται όλοι ένα παρεάκι και τραγουδάμε μαζί. Και αυτό εγώ το γουστάρω πολύ! 

Ποιος είναι ο μεγαλύτερός σου φόβος;

Ο μεγαλύτερός μου φόβος είναι ο ίδιος μου ο εαυτός! Όλοι οι άνθρωποι έχουμε τις ανασφάλειές μας και το άγχος μας, αλλά στην περίπτωσή μου πολλές φορές το παρακάνω, στρεσάρομαι πολύ με τη δουλειά, επειδή θέλω να είμαι καλός και σωστός και αυτό πολλές φορές λειτουργεί αρνητικά!

Ας κάνουμε μία αναδρομή στο παρελθόν. Πώς ήταν τα παιδικά σου χρόνια και πόσο υπερήφανος θα είναι ο μικρός Νίκος για τον Απέργη του σήμερα;

Τα παιδικά μου χρόνια είχαν πολύ αγάπη! Αγάπη από τους γονείς μου που με στήριζαν και με στηρίζουν πάντα και σε όλα!  Από κει και πέρα, είχα μία φυσιολογική ζωή! Μπάλα στη γειτονιά, μουσική, πολλή μουσική, πιο μετά εφηβικά φλερτ, ό,τι κάνει κάθε παιδί με λίγα λόγια! Ο μικρός Νίκος θα ήταν αρκετά περήφανος για το μεγάλο Νίκο, αλλά θα του έλεγε «μην χαλαρώνεις γιατί ακόμα δεν έχεις φτάσει εκεί που σε ονειρευόμουνα!».