Playboy Flashback: Τόλης Βοσκόπουλος

Μια φωνή γεμάτη έρωτες, εικόνες και χρώματα ξετυλίγεται στο ελληνικό Playboy.

Νίκος Αντωνιάδης

Απρίλιος 1996. Ο δημοσιογράφος Νίκος Αντωνιάδης επισκέπτεται το σπίτι του Τόλη Βοσκόπουλου με αφορμή την συνέντευξη που θα παραχωρήσει ο ζωντανός θρύλος του ελληνικού τραγουδιού στο ελληνικό Playboy. Μια φωνή γεμάτη έρωτες, εικόνες και χρώματα. Πίσω από τη φωνή, ο μπαμπάς της Χαράς, ο μοναχογιός μιας οικογένειας προσφύγων, ο Ταλθύβιος στις “Τρωάδες”, ο άνδρας χωρίς όρια, το παιδί από την Κοκκινιά. Ένας σπαθάτος τύπος, γεμάτος θάλασσα, Ελλάδα, μπέσα και τραγούδι. Που δέχτηκε να μιλήσει στο Playboy γιατί το ζήταγε η ψυχή του. Και παρακάτω θα ανακαλύψεις τα καλύτερα αποσπάσματα αυτής της κατάθεσης ψυχής.

Φάγατε με το κουτάλι τον ελληνικό κινηματογράφο. Χώρια τα θεατρικά. Δουλεύατε πολύ;

Μια ολόκληρη ζωή δούλευα από το πρωί μέχρι το άλλο πρωί. Προετοιμασία, διπλή παράσταση στο θέατρο και μετά έφευγα για να πάω στο κέντρο. Ξενυχτούσα μέχρι τις 5 το πρωί.

Και πώς αντέχατε; Πότε κοιμόσασταν;

Στα καμαρίνια. Ανάμεσα στις παραστάσεις.

Θέλατε όμως να γίνετε γνωστός, το δέχομαι. Όταν όμως γίνατε, συνεχίσατε έτσι;

Ναι. Κάποτε είπα σε κάτι φίλους μου, πολύ σπουδαία ονόματα σήμερα στον τόπο μας (μικρή παύση). Και γιατί να μην σου πω τα ονόματά τους; Στους Βαρδινογιάννηδες και συγκεκριμένα στον Θόδωρο, που είναι και κουμπάρος μου: “Έχετε κάνει του κόσμου τα πράγματα, δημιουργήσατε κολοσσιαίες περιουσίες, πετύχατε και αναγνωριστήκατε. Γιατί σκοτωνόσαστε; Γιατί συνεχίζετε με αυτό το ρυθμό;”. Ο κουμπαράκος μου μού έδωσε μια απάντηση που με αποστόμωσε τότε. Την ίδια που θα δώσω κι εγώ σε σένα: η δημιουργία. Όσο δημιουργείς και καταλαβαίνεις πως με λίγη ακόμη προσπάθεια θα προχωρήσεις κι άλλο, αυτή ακριβώς η σκέψη δεν σε αφήνει.

Εγώ με την Τζούλια δεν παντρεύτηκα ποτέ. “Παντρεύτηκα” την κόρη μου.

Υπήρξε περίοδος στη ζωή σας που δεν ήσασταν ερωτευμένος;

Όχι, ποτέ. Δεν μπορούσα να λειτουργήσω και να ζήσω. Και στα μεσοδιαστήματα, ήμουν ερωτευμένος με τη γυναίκα που έχασα.

Ο έρωτας είναι διαφορετικός για κάποιον που έχει πείρα;

Ναι. Άλλο είναι να σε “παίρνει” ο εαυτός σου κι άλλο να τον “αφήνεις”. Όταν είσαι νέος, συμβαίνει το πρώτο. Όταν αποκτάς πείρα, τον αφήνεις όταν δεις ότι πρέπει να τον αφήσεις.

Πώς γκρεμίζονται οι μεγάλοι έρωτες;

Δεν μπορείς να ξέρεις πάντα το λόγο. Μπορεί και να μην το μάθεις και ποτέ.

Με την Τζούλια όμως υπάρχει και το πιο σημαντικό πρόσωπο. Η Χαρά.

Ήξερες ότι θα μ’ ενοχλήσει, γι’ αυτό σκέφτηκες αν πρέπει να μου το πεις.

Αυτό που ζητάω στη ζωή μου νομίζω ότι θα το βρω μέσα στη θάλασσα. Γι’ αυτό αγάπησα πολύ την Άντζελα. Στα μάτια της βλέπω τη θάλασσα.

Ας μιλήσουμε μόνο για τη Χαρά.

(παύση). Εγώ με την Τζούλια δεν παντρεύτηκα ποτέ. “Παντρεύτηκα” την κόρη μου. Παντρευτήκαμε, όταν η Χαρά έγινε πέντε χρονών. Αν ήθελα, δεν θα την παντρευόμουν πριν γεννηθεί το παιδί μου; Ο λόγος που έκανα την τελετή με την Τζούλια ήταν μόνο η Χαρά. Τη Χαρά τη μεγάλωσα μόνος μου μέχρι τα πέντε της μέσα στις καμπάνες στη Γλυφάδα με μια Φιλιππινέζα μόνο. Και τη μεγάλωσα πάρα πολύ σωστά.

Η φήμη, η δόξα, μπορούν ν’ αρρωστήσουν το μυαλό και την ψυχή ενός ανθρώπου;

Ενός οποιουδήποτε άλλου ανθρώπου γενικά θα έλεγα ναι, μπορούν. Το δικό μου, όχι. Ποτέ.

Υπάρχει κάτι που να το ‘χετε μετανιώσει;

Ίσως θα περίμενες ν’ ακούσεις ότι δεν μετάνιωσα ποτέ για τίποτα, όμως δεν είναι έτσι. Μετάνιωσα τραγικά για δύο πράγματα. Δυο φοβερά λάθη.

Στην Ελλάδα, τι είναι αυτό που σας αρέσει;

Τα πάντα μου αρέσουν. Οι άνθρωποι, τα χωριά, οι πόλεις, οι τρόποι της.

Πάντα συμβουλεύομαι μία γυναίκα. Πιστεύω ότι η πιο χαζή γυναίκα είναι ο πιο έξυπνος άνδρας. Η γυναικεία διαίσθηση είναι αλάνθαστη.

Η θάλασσα σάς αρέσει;

Αυτό που ζητάω στη ζωή μου νομίζω ότι θα το βρω μέσα στη θάλασσα. Γι’ αυτό αγάπησα πολύ την Άντζελα. Στα μάτια της βλέπω τη θάλασσα.

Ξέρετε ποια είναι τα όριά σας;

Όχι. Γιατί εγώ δεν έχω και δεν βάζω όρια. Θα με περάσεις για τρελό, αλλά όταν ανακαλύπτεις συνεχώς καινούρια όρια, σημαίνει ότι δεν υπάρχουν.

Θυμάστε το πρώτο μεροκάματο που πήρατε;

Δεν το πήρα, γιατί δεν ήξερα ότι πληρώνονται και έφυγα (γελάει). Όταν μου δώσανε τις πρώτες μου 50 δραχμές, ντράπηκα κι έφυγα. Από την πρώτη μου στιγμή αρνιόμουν να το δω σαν δουλειά. Τόσο, ποπυ ακόμα και τώρα νομίζω ότι κάνω κάτι άλλο κι αυτό είναι το χόμπι μου, το κέφι μου.

Υπάρχει κάποιος που ακούτε τη γνώμη του κάθε φορά που κάνετε μία δουλειά;

Πάντα συμβουλεύομαι μία γυναίκα. Πιστεύω ότι η πιο χαζή γυναίκα είναι ο πιο έξυπνος άνδρας. Η γυναικεία διαίσθηση είναι αλάνθαστη.

Σας ενοχλούν τα όνειρα που, όταν γίνονται αληθινά παύουν να είναι το ίδιο μαγικά;

Δεν γίνεται αυτό που λες. Κανένα αληθινό σου όνειρο που γίνεται πραγματικότητα δεν παύει να είναι μαγικό. Ίσως δεν προλαβαίνει κιόλας, γιατί αμέσως σκέφτεσαι το επόμενο. Έτσι είναι ο άνθρωπος.

Κάθε φορά που δίνω μια ευχή, λέω “υγεία”. Δεν θα την αλλάξω. Όλα είναι στο χέρι μας όταν έχουμε την υγεία μας.

Πώς είναι ο φίλος ο πραγματικός;

Ο φίλος μου είναι αυτός που νιώθω εγώ φίλο μου. Τώρα, για ποιο λόγο είναι, δεν ξέρω. Μπορεί να είναι και ψέματα και να παραμυθιάζομαι, αλλά από την ώρα που θα το νιώσω, τον θεωρώ φίλο. Και είμαι και πολύ ανεκτικός με τους φίλους μου. Βλέπεις, άνθρωποι είμαστε και σφάλματα κάνουμε. Οι πραγματικοί φίλοι χρειάζονται περιθώρια για να δοκιμαστούν, αλλά και να αγαπηθούν.

Αν άνοιγε τώρα η πόρτα κι έμπαινε η Τζούλια και σας έλεγε “Τόλη, συγγνώμη για όλα”, πώς θα αντιδρούσατε, τι θα κάνατε;

Μου χάλασες όλη την ωραία κουβέντα που είχαμε μέχρι τώρα. Αυτό το όνομα δεν θα ήθελα να το ξανακούσω. Θα ήθελα να μην την είχα γνωρίσει.

Αν μπαίνατε τώρα στο δωμάτιο των επιθυμιών, πείτε μου μια ευχή σας που θα θέλατε να γίνει πραγματικότητα.

Κάθε φορά που δίνω μια ευχή, λέω “υγεία”. Δεν θα την αλλάξω. Όλα είναι στο χέρι μας όταν έχουμε την υγεία μας. Ο άνθρωπος όλα μπορεί να τα καταφέρει. Ακόμα και να συνεννοηθούμε.