Όταν ο Quentin Tarantino εκμυστηρευόταν ότι δεν είναι απίθανο να παντρευτεί μία Playmate

Ο εκκεντρικός καλλιτέχνης γίνεται 56 ετών και βουτήξαμε στο αρχείο του Playboy για να θυμηθούμε όλα όσα μας αποκάλυπτε τον Δεκέμβριο του 2012.

Michael Fleming

27 Μαρτίου του 1963. Μία ημερομηνία-σταθμός για την βιομηχανία του κινηματογράφου. Είναι η μέρα που ο Quentin Tarantino βλέπει για πρώτη φορά το φως της ζωής και 29 χρόνια αργότερα θα κάνει το μεγάλο σκηνοθετικό ντεμπούτο του. Συστήνεται στον χώρο της έβδομης τέχνης με την ταινία «Reservoir Dogs» (1992) και μέχρι σήμερα συνεχίζει να μας εκπλήσσει ευχάριστα. Ο εκκεντρικός καλλιτέχνης με την αιρετική ματιά γίνεται σήμερα 56 ετών και τα γενέθλιά του είναι μία καλή αφορμή ώστε να θυμηθούμε ένα μέρος της συνέντευξης που παραχώρησε στο Playboy τον Δεκέμβριο του 2012.

Στην ταινία Inglourious Basterds δολοφόνησες των Χίτλερ και έδειχνες Εβραίους στρατιώτες να γδέρνουν τα κρανία των Ναζί. Στην ταινία Django Unchained παρουσίασες έναν πρώην σκλάβο και νυν κυνηγό κεφαλών να κυνηγά τους σκλαβέμπορους που μετέτρεψαν την γυναίκα του σε ιερόδουλη. Το Hollywood ανακυκλώνει κλασσικά παραμύθια, από την Αλίκη στην χώρα των Θαυμάτων μέχρι τον Μάγο του Οζ. Εσύ προσπαθείς να δημιουργήσεις καινούργιους χαρακτήρες σε ιδιότυπες ιστορίες που ο κεντρικός χαρακτήρας ορθώνει το ανάστημά του;

Είναι κάτι το υποκειμενικό για τον κάθε θεατή, αλλά αυτό που προσπαθώ να κάνω, κυρίως είναι αυτό που μου αρέσει εμένα να βλέπω. Οι περισσότερες ταινίες είναι προβλέψιμες. Κάθε τόσο υπάρχουν και ταινίες που δεν ακολουθούν την περπατημένη. Σου δίνει μια αίσθηση ελευθερίας το να μην ξέρεις τι θα συμβεί μετά. Κάποιες ταινίες το καταφέρνουν αυτό κατά λάθος, αλλά το αποτέλεσμα δεν είναι πρωτοποριακό και κάθομαι και σκέφτομαι πως θα ήταν αν αυτές οι ταινίες είχαν την δικιά μου οπτική γωνία.

Στην ταινία Django Unchained βλέπουμε σκλάβες να βιάζονται και άντρες να παλεύουν μέχρι θανάτου. Όταν δημιούργησες το Jackie Brown και το Pulp Fiction σε είχαν κριτικάρει γιατί χρησιμοποίησες σε υπερθετικό βαθμό την λέξη «Αράπης». Νιώθεις σαν να κάθεσαι πάνω σε ένα βαρέλι πυρίτιδας;

Μόλις φανταστικά τον εαυτό μου να κάθετε σε ένα βαρέλι πυρίτιδας όπως κάνουν τα Looney Tunes. Δεν ξέρω, θα δείξει. Απλά δεν το κάνω για να προκαλέσω, απλά μου λέω την ιστορία που θέλω να πω με τον τρόπο που θέλω να την πω.

Ο Leonardo DiCaprio αναφέρθηκε αρχικά για το ρόλο του Hans Landa που χάρισε στον Christoph Waltz ένα βραβείο Όσκαρ για την ταινία Inglourious Basterds. Ο DiCaprio είναι ο νέος κακοποιός σου τώρα.

Ο Leo και εγώ ποτέ δεν μιλήσαμε για τους Ingloureous Basterds. Είχε εκδηλώσει το ενδιαφέρον του για τον ρόλο, αλλά εγώ χρειαζόμουν κάποιον με διαφορετικές γλωσσικές δεξιότητες. Ο Leo μιλάει καλά γερμανικά αλλά ο Landa μιλούσε περισσότερο γαλλικά στην ταινία παρά γερμανικά. Έτσι ο Leo δεν ήταν στις επιλογές μου. Όμως, ο Leo και εγώ γνωριζόμαστε 15 χρόνια, του αρέσει το γράψιμό μου και φροντίζει να παίρνει ένα αντίγραφο των σεναρίων που τελειώνω ώστε να δει αν υπάρχει κάτι που τον ενδιαφέρει.

Είναι ένας κλασσικός «κακός» αλά Tarantino;

Για πρώτη μου φορά δεν μου άρεσε ο «κακός» που δημιούργησα. Συνήθως μου αρέσουν οι «κακοί» όσο κακοί και να είναι. Μπορώ να κατανοήσω την οπτική τους γωνία. Μπορούσα να δω την οπτική του γωνία αλλά παρόλα αυτά τον μίσησα. Για την πρώτη μου φορά ως σεναριογράφος απλά τον μίσησα μέχρι θανάτου.

Γιατί;

Είναι το απόλυτο αφεντικό στον κόσμο της δουλείας και ένιωσα να σιχαίνομαι τον εαυτό μου που έγραφα για όλο αυτό τον θεσμό. Αλλά δουλέψαμε καλά με τον Leo και δημιουργήσαμε μια ωραία ιστορία. Ο Leo έδωσε πνοή σε έναν χαρακτήρα που ήταν ευθύς και ήξερε το τι θέλει.

Γράφεις εκπληκτικούς «κακούς». Ποιος ήταν αυτός που ανέβασε τον πήχη;

Ο Lee Van Cleef είναι ένας από τους αγαπημένους μου ηθοποιούς. Τον αγάπησα στην ταινία «Ο Καλός ο Κακός και ο Άσχημος».

Τα ναρκωτικά σε βοηθούν στο να δημιουργήσεις μια καλή ταινία;

Βασικά όχι, δεν χρειάζεται να πιω χόρτο για να δημιουργήσω μια καλή ταινία αλλά είναι αρκετά cool. Τα Σαββατοκύριακα με βοηθούν να χαλαρώνω και να αποκιοπώ από το περιβάλλον μου.

Τι είναι το πιο θελκτικό πράγμα στην ζωή ενός εργένη;

Η ελευθερία του να κάνω ότι θέλω. Να κάνω ότι θέλω στην ημέρα μου. Οι οικογενειάρχες έχουν και τις ανάλογες ευθύνες. Σίγουρα υπάρχουν και τα αρνητικά στο να είσαι εργένης. Αν είχα σύζυγο πιθανόν να ήμουν πιο ευγενικός. Δεν θα συμπεριφερόμουν σαν τον άνθρωπο τον σπηλαίων. Θα ήμουν ίσως πιο προσιτός. Αλλά μου δίνει την ελευθερία να κάνω καλά την δουλειά μου. Αν θέλω να ζήσω στο Παρίσι για έναν χρόνο, απλά θα το κάνω. Δεν έχω υποχρεώσεις. Αν θέλω να μελετήσω ένα σκηνοθέτη ή μια ηθοποιό για 12 σερί ημέρες απλά θα το κάνω. Και το καλύτερο θα ήταν να έχω μια Playmate στο πλευρό μου που να απολαμβάνει αυτήν την ζωή.

Ξέρεις, ότι οι Playmate βρίσκονται εκεί έξω;

Το ξέρω για αυτό λέω ότι τίποτα δεν είναι απίθανο.

Πως ξέρεις ότι οι γυναίκες που συναντάς θέλουν τον άντρα Quentin και όχι τον σκηνοθέτη Quentin; Και σε ενδιαφέρει να ξέρεις;

Κοίτα δεν είμαι ο μέσος άντρας. Περιμένω ότι θα της αρέσω για αυτό που είμαι, ακόμα και αν ήμουν υδραυλικός και αυτό αποτελούσε μέρος της ζωής μου. Θα ήθελα να αγαπήσει όλα μου τα κομμάτια.

Μας είχες «απειλήσει» ότι θα παραιτηθείς στα 60. Γιατί έβαλες ένα τέτοιο χρονικό όριο;

Ποιος ξέρει τι θα κάνω στο μέλλον; Απλά δεν θέλω να είμαι ένα γέρος σκηνοθέτης. Θέλω κάποια στιγμή να σταματήσω.

Γιατί;

Οι σκηνοθέτες δεν γίνονται καλύτεροι στα γεράματα. Συνήθως οι χειρότερες ταινίες στο βιογραφικό των σκηνοθετών είναι οι τέσσερις τελευταίες τις καριέρας τους.

Πόσες ταινίες σου έχουν μείνει ακόμη μέχρι να σταματήσεις;

Σταματάς όταν το αποφασίσεις αλλά θα ήθελα να έχω 10 ταινίες στο βιογραφικό μου. Έχω δημιουργήσει επτά. Αν αλλάξω γνώμη, αν σκεφτώ μια καλή ιστορία, μπορεί να επανέλθω. Αλλά αν σταματήσω στις 10 ταινίες πιστεύω ότι θα είναι οκ.

Όταν άνθρωποι δείχνουν ταινίες με σκοπό να δοξάζουν τη βία, εσύ τι λες;

Βασικά δεν μπήκα ποτέ σε αυτήν την διαδικασία γιατί κανείς δεν μου έκανε αυτήν την ερώτηση (γέλια). Όσοι με ξέρουν, γνωρίζουν το ποιόν μου και την καταγωγή μου. Μου αρέσει να δημιουργώ βίαιες ταινίες. Μου αρέσουν οι βίαιες ταινίες και θεωρώ ότι δεν υπάρχει συσχέτιση στην βία μεταξύ τέχνης και ζωής με αυτόν τον τρόπο.

Μετά το Reservoir Dogs και το Pulp Fic­tion, έσπασες το κατεστημένο και έδωσες ένα άλλο νόημα στις γκανγκστερικές ταινίες ενώ ταυτόχρονα δημιούργησες μιμητές. Πως βλέπεις τον εαυτό σου τώρα;

Θέλω να με βλέπουν σαν έναν εξαιρετικό σκηνοθέτη της γενιάς του, να με βλέπουν ακμαίο, γεμάτο ταλέντο, κάποιον που έχει να δηλώσει κάτι, κάτι να αποδείξει και κυρίως κάποιον που προσπαθεί να γίνει όσο καλύτερος γίνεται.

Πλέον δεν θεωρείς τον εαυτό σου ως outsider;

Όχι. Και είναι κάτι που με κάνει να νιώθω καλά. Δεν είμαι ένας παρείσακτος του Hollywood. Ξέρω αρκετούς ανθρώπους, μου αρέσουν και τους αρέσω και θεωρώ ότι είμαι ένα καλό μέρος αυτής της κοινότητας.