Ο άνδρας που θαύμασε ο Hugh Hefner, βρισκόταν στο πορτρέτο του

Όταν ο «πιο τυχερός τύπος στον πλανήτη» άνοιγε την καρδιά του στο ελληνικό Playboy.

Γιώργος Μαστοράκης

«Σσστ! Μιλάει το αφεντικό». Με αυτόν τον τίτλο υποδέχτηκε τον Δεκέμβριο του 2009 το ελληνικό Playboy τον Πατριάρχη της Αυτοκρατορίας. Ήταν η εποχή που ο Hugh παρουσίαζε την αυτοβιογραφία του και μιλούσε για τα πάντα στην ελληνική έκδοση του περιοδικού. Ο άνθρωπος που αποτελούσε προάγγελος της σεξουαλικής επανάστασης στην Αμερική και κατόπιν σε ολόκληρο τον πλανήτη παραχώρησε μία αποκλειστική συνέντευξη στον δημοσιογράφο Γιώργο Μαστοράκη και με αφορμή τα σημερινά γενέθλιά του (σ.σ. ο Hugh Hefner γεννήθηκε στις 9 Απριλίου του 1926 στο Σικάγο) θυμόμαστε τα καλύτερα σημεία αυτής της ξεχωριστής συζήτησης.

Έχω μπροστά μου την εξάτομη αυτοβιογραφία σας. Εντυπωσιακή.

Έπρεπε… Είναι συλλεκτική έκδοση, 1.500 μόνο αντίτυπα και κοστίζει 1.300 ευρώ.

Πώς ξεκίνησε η ιστορία με την καρτουνίστικη αυτοβιογραφία;

Η λογική ήταν απλώς να έχω κάτι να κάνω στο γυμνάσιο. Όλα, βέβαια, ξεκίνησαν από το ότι ήμουν τσιμπημένος με ένα κορίτσι το καλοκαίρι του ’42. Τα κορίτσια είχαν κάτι σαν λέσχη και, όποτε έκαναν κανένα παρτάκι, καλούσαν και αγόρια. Όταν η Μπέτι Κόνκλιν, με την οποία ήμουν τσιμπημένος, κάλεσε κάποιον άλλο, με πήρε από κάτω, κι έτσι οδηγήθηκα στην πρώτη «επανεφεύρεση» του εαυτού μου: Άλλαξα το όνομά μου, αυτοαποκαλώντας με «Χεφ» αντί για «Χιου», ανανέωσα την γκαρνταρόμπα μου, γενικότερα έγινα πιο κουλ τύπος και ξεκίνησα και το κόμικ, το οποίο αναπαριστούσε ένα δικό μου κόσμο, με τους φίλους μου μέσα και μ’ εμένα πάντα στο επίκεντρο. Κοιτάζοντας πίσω, είναι ξεκάθαρο ότι το ίδιο ακριβώς πράγμα έκανα και με το Playboy. Χρησιμοποίησα το περιοδικό για να «επανεφεύρω» τον εαυτό μου ως Mr Playboy.

Τα παλιά τεύχη σάς βοηθούν να αναλογιστείτε όσα έχετε καταφέρει μέχρι σήμερα;

Αυτό που κάνουν είναι να μου δημιουργούν ένα αίσθημα νοσταλγίας. Αλλά ναι, κάνοντας ταμείο, όλα αυτά μοιάζουν εξωπραγματικά. Η ζωή μου υπήρξε εξωπραγματική. Δύσκολα τη ζει κανείς. Δύσκολα κάποιος να ξεκινήσει ένα περιοδικό χωρίς χρήματα, χωρίς με ένα όραμα και να το καταστήσει ως το περιοδικό με τη μεγαλύτερη επίδραση. Ξέρεις, μερικές φορές σ’ αυτό τον τρελό κόσμο η αληθινή ζωή είναι καλύτερη από κάθε φαντασία. Ειδικά αν είσαι ο τύπος που τη ζει…

Μέσα από όλες τις αλλαγές, το Playboy έγινε ποτέ το περιοδικό που οραματιστήκατε στο ξεκίνημά του; Και αν ναι, εξακολουθεί να είναι;

Απολύτως. Η κεντρική ιδέα παραμένει η ίδια. Θα σου πω και κάτι: όταν ήρθε ο Τζίμι Τζέλινεκ, ο νέος διευθυντής σύνταξης, το πρώτο που έκανε ήταν να κοιτάξει στο αρχείο τα παλιά μας τεύχη. Όμως οι καιροί αλλάζουν και οι άνθρωποι αλλάζουν, και ειδικά οι νέοι δεν είναι ίδιοι, οπότε και η οπτική οφείλει να εκσυγχρονιστεί. Υπάρχουν περισσότερες εικόνες και λιγότερο κείμενο απ’ ό,τι στα αρχικά τεύχη. Η αλήθεια είναι πως ο κόσμος σήμερα διαβάζει λιγότερο -γεγονός λυπηρό- όμως μαζί με τα πλεονεκτήματα που φέρνουν οι αλλαγές -πόσο μάλλον οι τεχνολογικές- έρχονται και τα μειονεκτήματα. Ένα μη αναχρονιστικό έντυπο πρέπει να αποτυπώνει και τα δύο και δεν πιστεύω πως υπάρχει περιοδικό που να τα έχει καταφέρει καλύτερα στην αποτύπωση της εξελισσόμενης ποπ κουλτούρας των τελευταίων 55 χρόνων.

Ποιο θα λέγατε ότι είναι το μεγαλύτερο επίτευγμα του περιοδικού;

Ότι κατάφερε να αλλάξει την κοινωνική και σεξουαλική δομή της κοινωνίας. Ασφαλώς και δεν τα κατάφερε μόνο του, αλλά είναι αδιαμφισβήτητο ότι ο κόσμος σήμερα έχει μια υγιέστερη προσέγγιση στο θέμα του σεξ χάρη και στο Playboy.

Υπάρχει κάτι για το οποίο έχετε μετανιώσει;

Δε θα ήθελα να το δημοσιοποιήσω.

Οι γιοι σας δείχνουν διάθεση να αναλάβουν την επιχείρηση κάποια μέρα;

Ήξερα ότι ο μεγαλύτερος, ο Μάρστον, ενδιαφέρεται, αλλά όπως φαίνεται, και ο Κούπερ το έχει πάρει αρκετά ζεστά. Σχεδιάζει, μάλιστα, να έρθει από δω στις διακοπές του για να δουλέψει μαζί με τους συνεργάτες μου και να δει πώς «τρέχει» η επιχείρηση.

Κανείς, όμως, δεν έχει ζήσει τη ζωή μου. Κανείς δεν έχει καταφέρει αυτά που έχω καταφέρει.

Βλέπετε στοιχεία του εαυτού σας σε κάποιον από τους δύο;

Αρκετά, σαν κάποιος να με «διχοτόμησε». Ο Μάρστον είναι ο σοβαρός, ο Κούπερ, από την άλλη, είναι ο playboy. Αλλά είναι και οι δύο πολύ δημιουργικοί και εσχάτως πολύ απασχολημένοι με το γύρισμα ταινιών στην αυλή, όπως έκανα κι εγώ όταν ήμουν 16-17.

Πάντα με αποδέκτη μία γυναίκα, ποια είναι τα πιο ποιοτικά ανδρικά χαρακτηριστικά;

Εξαρτάται από τον άνθρωπο (γέλια). Πάντως, αν θέλεις τη γνώμη μου, το καλύτερο που έχει να κάνει ένας άνδρας για να γίνει ένας αξιοπρεπής άνθρωπος είναι να κρατήσει επαφή τόσο με την αρσενική όσο και με τη θηλυκή πλευρά του εαυτού του.

Εντέλει, υπάρχει κάποιο είδος γυναίκας που πρέπει να αποφεύγει κανείς;

Εννοείται, τις ανταγωνιστικές. Όχι από επαγγελματική άποψη, σε προσωπικό επίπεδο. Πρόκειται για γυναίκες ανασφαλείς. Ως ένα βαθμό -και δε θέλω να παρεξηγηθεί αυτό (γέλια)- μου αρέσουν στις γυναίκες τα ίδια πράγματα που μου αρέσουν και στους άνδρες. Οι έξυπνοι άνθρωποι, με αίσθηση του χιούμορ, που δεν είναι μισαλλόδοξοι, εκείνοι που πιστεύουν πως η ζωή είναι γιορτή και πρέπει να τη γιορτάζουν.

Διάβασα μια αναφορά για τη συντριβή όταν μάθατε πως η σύζυγός σας σας απατούσε…

Πρέπει να καταλάβεις ότι τότε οι εποχές ήταν πολύ πιο αθώες και ότι το πρώτο κορίτσι με το οποίο θα έκανα σεξ θα ήταν και εκείνο που θα παντρευόμουν. Είχα μόλις τελειώσει το κολέγιο και η Μίλι θα έλειπε ένα εξάμηνο. Ενώ, λοιπόν, είχαμε κανονίσει να παντρευτούμε, πήγε και με απάτησε. Σήμερα μου είναι ξεκάθαρο ότι είχε αναστολές γι’ αυτό που πηγαίναμε να κάνουμε. Ακόμα κι έτσι, όταν μου το αποκάλυψε, με τσάκισε. Μου έλεγε πράγματα όπως «τώρα δε θα θέλεις να με παντρευτείς», και τέτοια, αλλά η αντίδρασή μου ήταν ακριβώς η αντίθετη. Να μη λέω ψέματα, δεν είχα και άλλα σχέδια πέραν του γάμου -γάμος, ωστόσο, καταδικασμένος. Όχι τίποτε άλλο, με το που παντρευτήκαμε, συνέχισε να με απατά με τον ίδιο! Αν, πάλι, δεν το είχε κάνει, δεν ξέρω πώς θα είχε εξελιχθεί η ζωή μου. Με το χέρι στην καρδιά, δεν μπορώ να με φανταστώ ευτυχισμένο μέσα σε έναν τυπικό γάμο, Να ‘ναι, λοιπόν, καλά για εκείνη την εξωσυζυγική σχέση, αφού τα πράγματα δε θα μπορούσαν να εξελιχθούν καλύτερα. Ο καθένας έχει τα δικά του όνειρα, αλλά, κρίνοντας από αυτά που εγώ επιθυμούσα από τη ζωή μου, είμαι ο πιο τυχερός τύπος στον πλανήτη και το ξέρω.

Πολλοί άνδρες θα ήθελαν να βρίσκονται στη θέση σας. Υπήρξε κάποια στιγμή που είπατε: «Θα ήθελα να είμαι αυτός ο τύπος»;

Θα ήθελα να είμαι αυτός ο τύπος (δείχνει ένα πορτρέτο του γελώντας)! Εντάξει, μεγαλώνοντας προφανώς και ταυτιζόμουν με διάφορους, κυρίως κινηματογραφικούς αστέρες, αλλά ο Κάρι Γκραντ ή ο Φρανκ Σινάτρα απλώς υποδυόταν κάποιους ρόλους. Κανείς, όμως, δεν έχει ζήσει τη ζωή μου. Κανείς δεν έχει καταφέρει αυτά που έχω καταφέρει. Η ζωή μου είναι υπέροχη και είναι στ’ αλήθεια όμορφο να κυκλοφορεί ένα βιβλίο που να τα αποτυπώνει όλα αυτά. Σε συνδυασμό, μάλιστα, με το φιλμ της Καναδής Brigitte Berman, νομίζω ότι ο τίτλος είναι Χιου Χέφνερ: playboy, ακτιβιστής, επαναστάτης.