Η Μαλβίνα Κάραλη ρούφηξε τη ζωή και τον έρωτα μέχρι το μεδούλι

Σαν σήμερα γεννήθηκε η γυναίκα που δεν δέχτηκε κανένα όριο και στέρηση στη ζωή της.

Playboy Team

Λατρεύτηκε από τον λαό γιατί ήταν η γυναίκα που κατάφερνε να φέρει σε αμηχανία όλο τον πολιτικό κόσμο. Διορατική, με πένα που τσάκιζε και εκπέμποντας έναν πηγαίο ερωτισμό. Η Μαλβίνα Κάραλη  γεννήθηκε σαν σήμερα το 1952 (και την έκανε πολύ νωρίς τον Ιούνιο του 2002, μετά από πολύμηνη μάχη με τον καρκίνο).

Μέρος της σπουδαίας κληρονομιάς που μας άφησε παρακαταθήκη (αν και η ίδια θα απέφευγε τέτοιες μεγαλοστομίες), μία συνέντευξη που είχε παραχωρήσει στο ελληνικό ελληνικό Playboy τον Νοέμβριο του 1998, και συγκεκριμένα στους Δημήτρη Παγαδάκη και Χρήστο Ράπτη.

Δεν μένεις εύκολα σε μια δουλειά. Σηκώνεσαι και φεύγεις.

Δεν μπορώ να καθίσω ποτέ, γιατί φοβάμαι τη μονιμότητα και τις βραχώδεις απόψεις. Εμένα με ενδιαφέρει κάποιου είδους σκέψη η οποία εκφράζεται είτε μέσα από τη σάτιρα είτε μέσα από χιούμορ είτε πιο σημειολογικά. Μια σκέψη που επιθυμεί να ερμηνεύσει, όχι να πείσει. Όταν κάθεσαι πολύ καιρό σ’ ένα χώρο, κατά κάποιον τρόπο προσαρτάσαι.

Η τηλεόραση είναι το μόνο μέσο για να αντιμιλάς στην εξουσία;

Όχι. Είναι όμως αυτό που έχει τη μεγαλύτερη δύναμη. Από την άλλη, ως άνθρωπος που σημειολογεί σε όλη του τη ζωή, καταλαβαίνω πολύ καλά τι σημαίνει το να καταγγέλλεις τα ΜΕΣΑ μέσα από τα Μέσα. Στην ουσία ήταν πάρα πολύ αστείο. Γιατί τι επιθυμείς; Επιθυμείς να γίνεις συλλεκτική συνείδηση του καιρού σου, ηθική συνείδηση του καιρού σου, να έχεις άποψη για τα πάντα, ας πούμε, από το μετεωρολογικό δελτίο μέχρι την πολιτική. Και είναι πάρα πολύ αστείο άμα το δεις έτσι.

Δεν έχω στερημένες επιθυμίες. Άλλωστε οι επιθυμίες μου κρατιούνται, όπως και η ζωή μου, σ’ ένα μίνιμαλ. Σ’ ένα φτερό.

Καταγγέλλοντας τα Μέσα μέσα από τα Μέσα, ένιωσες κάπου ότι τα όρια εξαντλήθηκαν;

Αισθάνθηκα ότι μια χρονιά με τη λογική του Δον Καμίλο έφτανε. Δεν ξέρω αν είχανε εξαντληθεί, ξέρω ότι τρεις αγαπημένοι μου εκδότες με υποστήριξαν μετά μανίας για να παραμείνω. Όχι όμως για να κάνω αυτό που θέλω. Αυτό που θέλω το ανέλαβε ο Κίτσος ο Τεγόπουλος.

Πες μου ειλικρινά, την αίσθηση του κιτς που έχεις μέσα σου την εισπράττεις;

Σαφέστατα. Καταρχήν με τρελαίνει ο ορισμός. Και αισθητικά. Θα σου πω όμως την παγίδα του. Το κιτς είναι η αναπαραγωγή του ακριβού με ευτελή υλικά. Με τρελαίνει το ότι εμπεριέχει το βασίλειο της καρδιάς, τη δικτατορία των αισθημάτων. Ένα κομμάτι μου θέλει πάρα πολύ να είναι εκεί και τα καταφέρνει. Μπορώ να συγκινηθώ και με τον Ραχμάνινοφ και με μια αμερικανική ταινία.

Ο ατομικισμός κρύβει μέσα του και την πολλαπλότητα των επιθυμιών μας. Ενδεχομένως και των στερημένων επιθυμιών.

Δεν ξέρω για τις επιθυμίες των άλλων. Δεν έχω στερημένες επιθυμίες. Άλλωστε οι επιθυμίες μου κρατιούνται, όπως και η ζωή μου, σ’ ένα μίνιμαλ. Σ’ ένα φτερό. Μπορώ να ζήσω μ’ ένα ρούχο, έναν άνθρωπο, ένα φίλο, ένα βιβλίο, μ’ ένα μουσικό έργο και θα ΄μια και πολύ ευχαριστημένη.

Ως άνθρωπος είσαι μεθοδική;

Είμαι χύμα. Δεν έχω μεθόδους. Ακόμη και τώρα κάθομαι να γράψω ένα κείμενο. Και μπορείς θεωρητικά να μου παραγγείλεις ένα θέμα, δεν υπάρχει περίπτωση να σου το κάνω. Όχι ότι δεν θέλω να συμμορφωθώ με την δική σου μεθοδολογία -δεν ξέρω αν το καταλαβαίνεις- αλλά γιατί θέλω να πω αυτό που έχω εκείνη τη στιγμή στο μυαλό μου. Αυτό δεν συνιστά μεθοδικό άνθρωπο.

Είμαι υπέρ της απόλυτης καθαρότητας στη ζωή. Όσο είμαι κατά της πυρηνικής οικογένειας και της «αγίας τετράδας», άλλο τόσο είμαι υπέρ της «ευλογημένης δυάδας».

Έρχονται στιγμές που αυτό σε κάνει να μισείς τον εαυτό σου;

Όχι, γιατί θέλω να είμαι λίγο πιο επικουρική. Με όλα τα πράγματα θέλω να έχω άλλου είδους σχέσεις. Να μπορώ να περάσω από μέσα, να παίξω, να τα δω, να τα συμπονέσω. Αρκεί μια κουβέντα για να ανατραπούν όλα. Βραχώδεις απόψεις δεν θέλω να έχω. Ο άνθρωπος των βραχωδών απόψεων μισεί βαθύτατα. Θέλω να είμαι άνθρωπος ευρέων απόψεων. Όσο μπορώ, να είμαι ικανή να μεταβάλλομαι, ανάλογα με τον άνθρωπο που έχω απέναντί μου και με τη δική του μεταβολή.

Οι επιθέσεις στον Σημίτη, είναι μία έμμονη ιδέα;

Θεωρώ ότι ο Σημίτης είναι ο χειρότερος πρωθυπουργός που έχει υπάρξει ποτέ στην Ελλάδα, έτσι κι αλλιώς. Ο χειρότερος. Εμφανίστηκε με ένα ψευδέστατο και απατηλότατο πρόσωπο. Σαφέστατα ένας άνθρωπος που στηρίζει μεγάλο κεφάλαιο αυτή τη στιγμή. Ξεπέρασε όλες τις μεθόδους της Δεξιάς και μας λιβανίζει για μια Κεντροαριστερά ανύπαρκτη. Είναι ο χειρότερος πρωθυπουργός.

Τι θα ήθελες να είσαι πραγματικά;

Βαθιά μέσα μου, στην ψυχή μου, θα ήθελα να είμαι μια ΚΑΡΑκουκλάρα -γιατί δεν μ’ αρέσει τίποτα πιο πολύ από τη γυναικεία ομορφιά- που θα ΄παιζε το ρόλο της, θα καθόταν σαν γατούλα στους καναπέδες φορώντας τα πασουμάκια της, αλλά που θα μπορούσε και κάπως, υποχωρώντας, να καθοδηγήσει και έναν άντρα, ένα κομμάτι του πιο πνευματικό, άρα και πιο δοξαστικό γι’ αυτόν.

Τι συνδυασμός; Καρακουκλάρα και γατούλα;

Ένας συνδυασμός Λου Σαλομέν και Κλόντια Σίφερ νομίζω ότι θα ήταν αυτός που θα δεχόμουν στη ζωή μου. Είμαι υπέρ της απόλυτης καθαρότητας στη ζωή. Όσο είμαι κατά της πυρηνικής οικογένειας και της «αγίας τετράδας», άλλο τόσο είμαι υπέρ της «ευλογημένης δυάδας».

Αλλά εκείνο που δεν μπορώ με τίποτα να δεχτώ είναι η μη περιχαράκωση των ρόλων. Θέλω να είμαι γυναίκα που ξέρει ακριβώς το ρόλο της.

Επέμεινες υπερβολικά στην επιβολή του επιθέτου του άνδρα σου ως δικού σου. Πόσο φεμινιστικό μπορεί να είναι αυτό;

Είναι πέρα από φεμινισμούς. Είναι πάντως ανόητο, είναι ηλίθιο να μην είναι φεμινίστριες οι γυναίκες σε μια εποχή που στους Ταλιμπάν απαγορεύεται οι γυναίκες να πάνε στον γιατρό, μόνο και μόνο επειδή είναι γυναίκες. Αλλά εκείνο που δεν μπορώ με τίποτα να δεχτώ είναι η μη περιχαράκωση των ρόλων. Θέλω να είμαι γυναίκα που ξέρει ακριβώς το ρόλο της. Και ως εκ τούτου, λοιπόν, ακόμη και το «ρολόι» το ανέχτηκα στη ζωή μου την τελευταία τετραετία. Γιατί γυναίκα με ρολόι για μένα είναι σαν γυναίκα με μουστάκι.

Για σένα που βρίσκεται ο ερωτισμός;

Εγώ, σαν παιδί του Μπαρτ, θα σου πω ακριβώς εκεί: «Στο κομμάτι που αποκαλύπτεται ανάμεσα στο κενό που αφήνει το γάντι και το μανίκι». Πάντως, δεν εκπέμπεται ερωτισμός σε όλη αυτή την απροκάλυπτη γύμνια της οποίας το μέρος έχω πάρει πολλές φορές, όταν είναι μία γύμνια κραταιά. Σίγουρα δεν εκπέμπεται. Άλλωστε δεν είναι τυχαίο ότι εσείς, τα περιοδικά, φωτογραφίζετε γυναίκες που πάντα φορούν κάτι. Γιατί αν δεν της φορέσεις κάτι, δεν έχει φύλο. Ο γυμνός άνθρωπος δεν έχει φύλο. Το λέει ο Κούντερα.

Πώς λειτουργεί αυτό που λέμε ερωτισμός;

Καταρχήν ο ερωτισμός είναι πράγμα αντιστρόφως ανάλογο με τη διαθεσιμότητά του. Εμένα δεν μπορεί να μου σταλεί κανένα ερωτικό μήνυμα. Δεν έχω καμία διαθεσιμότητα εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Αισθαντισμός, ερωτισμός, αισθησιασμός, σεξουαλισμός, πολύ λεπτές αποχρώσεις. Ο ερωτισμός είναι ένα πράγμα που λειτουργεί όσο ο άνθρωπος είναι κοντά στα χαρακτηριστικά ενός ζώου. Όσο έχει τρίχες πάνω του, για μένα. Λοιπόν, τώρα οι καινούριοι άντρες ας γίνουν άντρες. Εγώ είμαι λίγο πιο παλιάς σχολής.