3 strippers αποκαλύπτουν πως «ζυγίζουν» τους πελάτες

Εξομολογούνται για ποιο λόγο δεν σ’ έχουν σε καμία εκτίμηση.

Bobby Box

«Ήμουν έφηβη όταν άρχισα να χορεύω. Τότε, θεωρούσα τους άνδρες ως ισχυρούς –τους επικεφαλής του νοικοκυριού», τονίζει αρχικά η Brandi, μία πρώην χορεύτρια σε strip show. «Κατά την διάρκεια των 12 ετών που χόρευα, σταδιακά έχασα κάθε σεβασμό για εκείνους». Καθώς η εκτίμηση της Brandi για τους άντρες μετατοπίστηκε σταδιακά, με κάθε χορό άρχισε να τους βλέπει όχι ως ανθρώπους αλλά σαν μηχάνημα ΑΤΜ. Έγινε κυνική και απλή.

«Οι άνδρες έγιναν ένα εργαλείο που θα μπορούσα να χειραγωγήσω. Όσο περισσότερα θα μπορούσα να πάρω, τόσο το καλύτερο. Πολλοί από αυτούς είναι παντρεμένοι με παιδιά, αλλά δεν είχαν κανένα απολύτως πρόβλημα να ξοδέψουν τα χρήματα της οικογένειάς τους για μία γρήγορη ματιά στο στήθος μου». Βέβαια οι περισσότεροι ήθελαν το κάτι περισσότερο, δηλαδή να αγγίξουν και να γλείψουν τις ευαίσθητες περιοχές της, με την Brandi να προσθέτει: «Δεν είχαν κανένα πρόβλημα να αδειάζουν τα πορτοφόλια τους. Να συνεχίσουν και για χορό. Κι έτσι εγώ τους έβλεπα σαν μηχανή, όπου έβγαζα όσο το δυνατόν περισσότερο χρήματα».

Μετά από μία δεκαετία, παραδέχεται ότι έγινε εύκολο να σκεφτεί την προοπτική του σεξ για οικονομικό όφελος. Τόσο εύκολο, που άρχισε να λυπάται -όχι για τους άνδρες- αλλά για τις γυναίκες τους. Ήταν τόσο πρόθυμοι να απατήσουν τις γυναίκες τους και μάλιστα να κάνουν πράγματα που ντρέπονταν να το ζητήσουν από εκείνες. «Υπάρχουν ορισμένοι με πραγματικά αρρωστημένες προτιμήσεις. Ήθελαν να τους χτυπήσω με την ζώνη ή με ξύλο για να φτάσουν σε οργασμό. Μάλιστα, θυμάμαι έναν συγκεκριμένο, που φορούσε υφασμάτινες πάνες και ήθελε να τελειώσει στο στήθος μου».

Η Hailey, μία stripper για 8 χρόνια στη Νέα Υόρκη, είχε παρόμοιες εμπειρίες από θαμώνες. Μάλιστα μία από αυτές την οδήγησε στο να διακόψει για πάντα αυτήν την προσοδοφόρα εργασία. Γενικότερα εργάστηκε σε club με πλούσιο πελατολόγιο. Οι πελάτες της ήταν επιχειρηματίες και το μόνο που τους ένοιαζε ήταν η επίδειξη πλούτου. «Ήταν πομπώδεις και αλαζονικοί. Πίστευαν ότι μπορούσαν να αγοράζουν τα πάντα. Κρατούσαν τις prive αίθουσες για ώρες και μάλιστα με αρκετά κορίτσια που χρέωναν 700 δολάρια την ώρα. Αλλά αυτά τα «παραμύθια» ξέρεις πως δεν έχουν καλή συνέχεια. Βρέθηκα στο δωμάτιο για να συμμετάσχω στο party και με πίεσαν να πάρω κοκαΐνη. Αρνήθηκα ευγενικά αλλά δεν ήταν αρκετό. Οι υπεύθυνοι του μαγαζιού πήραν το μέρος του πλούσιου πελάτη, αποδεικνύοντας πως οι διαστροφές ενός μεγιστάνα υπερισχύουν της ασφάλειάς μου».

Ωστόσο, σε γενικές γραμμές, οι χορεύτριες δεν πιστεύουν ότι η πρόθεση ενός άντρα είναι απειλητική όταν επισκέπτεται ένα strip club. Όταν πηγαίνουν σ’ ένα τέτοιο χώρο, το κάνουν για να διασκεδάσουν. Μπορεί να είναι ένα bachelor ή γενέθλια. Γενικότερα οι άντρες συνηθίζουν να επισκέπτονται αυτούς τους χώρους κι αυτό είναι κάτι το αναμενόμενο. Γιατί είναι διασκεδαστικοί και προσφέρουν τα βασικά που χρειάζεται ένας άντρας για να περάσει καλά.

Το stripping είναι πάνω απ’ όλα business και η χορεύτρια είναι εκείνη πιλοτάρει τις συναλλαγές, όχι οι άνδρες.

Η Carmen χόρευε για έξι χρόνια, επιλέγοντας να δουλεύει σ’ ένα club για εργένηδες ώστε να δημιουργήσει ακόμη μεγαλύτερη πελατεία. Σταδιακά -κι εκείνη- άρχισε να βλέπει τους άντρες όχι ως ανθρώπους αλλά ως κυλιόμενα εισοδήματα. «Οι πελάτες μού έφερναν δώρα όπως κοσμήματα, πλούσια ρούχα και spa days», λέει αρχικά και προσθέτει: «Ήταν διασκεδαστικό για λίγο καιρό. Κυρίευα τον στόχο μου και αμέσως έκανε ό,τι του ζητούσα. Κάποιος μάλιστα πήρε τα λεφτά από την συνταξιοδότηση και μου τα έδωσε όλα. Τον έβλεπα ως αδύναμο και αηδιαστικό. Σαν σαλιγκάρι που μπορούσα πολύ εύκολα να χειριστώ. Το έκανα μέχρι να τον διαλύσω».

Σ’ ένα περιβάλλον όπου το σεξ (ή η ιδέα του σεξ) είναι προς πώληση και η ηθική -σχετικά με αυτές τις συναλλαγές- χτυπημένη από το κέρδος, είναι κατανοητό πως οι strippers δεν έχουν την υψηλότερη εκτίμηση για τους άνδρες. Οι άντρες που παίρνουν μέρος σε αυτό το «παιχνίδι» εκτίθενται σε τέτοιο βαθμό και σκέφτονται μόνο ένα πράγμα. Γι’ αυτό οι χορευτές εκμεταλλεύονται αυτήν την υπεροχή και τις διαστροφές του πελάτη, που είναι διατεθειμένος να ξοδέψει όλα του τα χρήματα «χαμένος» μέσα σε μία νιρβάνα. Το stripping είναι πάνω απ’ όλα business και η χορεύτρια είναι εκείνη πιλοτάρει τις συναλλαγές, όχι οι άνδρες.

Χρειάζεσαι απόδειξη; Τότε, έλεγξε το πορτοφόλι σου το επόμενο πρωί.