Ζωγραφίζοντας το νέο είδος αρρενωπότητας

Ο καλλιτέχνης Xavier Schipiani δίνει ζωή στον δικό του Ουτοπικό κόσμο.

Kyle Fitzpatrick

Η τοξική αρρενωπότητα είναι ένα από τα φλέγοντα θέματα της εποχής μας. Με τις κοινωνίες να μαστίζονται από τον σεξισμό, τις ομοφοβικές επιθέσεις και την μισαλλοδοξία, τα υγιή μέρη ενός οργανισμού οφείλουν να δράσουν και να μιλήσουν ανοιχτά. Το κίνημα του #MeToo δούλεψε ως Δούρειος Ίππος ώστε να πέσουν στο τραπέζι όλα αυτά τα ζητήματα. Και όπως είθισται σε αυτό το μεγάλο κεφάλαιο της ανθρώπινης ιστορίας, οι καλλιτέχνες είναι εκείνοι που θα αντισταθούν σε αυτήν την τοξικότητα.

Ένας εξ αυτών ο Xavier Schipani. Ίσως να μην τον γνωρίζεις. Μη νιώθεις αμήχανα διότι στην Ελλάδα ακόμη δεν είναι ευρέως γνωστός, σε αντίθεση με την άλλη άκρη του Ατλαντικού που σιγά σιγά κάνει σπουδαία πράγματα. Ο ξεχωριστός καλλιτέχνης λοιπόν έχει πολλά να σου πει. Αλλά πολλά περισσότερα να σου δείξει. Διότι επιθυμεί να στέλνει τα μηνύματά του μέσω της τέχνης, που δεν είναι άλλη από την ζωγραφική. Ωστόσο, από τις λίγες στιγμές που δέχεται να μιλήσει, το έκανε για χάρη του Playboy, σε μία συζήτηση που σίγουρα θα σου ανοίξει τους ορίζοντες.

«Πάντα θεωρούσα πως οι άνδρες έχουν την δική τους ευαίσθητη πλευρά. Δεν ήμουν από τα αγόρια που έμοιαζα με τα υπόλοιπα. Ή έτσι έδειχνα τέλος πάντων. Μέσω της τέχνης μου, προσπαθώ να περάσω ένα προσωπικό μανιφέστο με τις αλλαγές που θα ήθελα να δω στην προσωπική μου ζωή. Δεν υπάρχει σεξουαλικό υπονοούμενο πίσω από τις εικόνες αλλά ένα νέο είδος αδελφοσύνης».

Αυτό που διακρίνεται αρχικά στα έργα του, είναι μια έντονη αντίθεση με τον ναρκισσισμό και μία αποστροφή για το ντεμέκ αντρουά. Αλλά εκείνος ισχυρίζεται πως δεν υπάρχει κανένας θυμός και ένταση. «Οι εικονογραφήσεις μου δείχνουν άνδρες πάντα να χαμογελούν, να αγαπούν και συχνά να βρίσκονται σε μια ηδονιστική ευχαρίστηση. Πολλές φορές θα δεις ανθρώπους χωρίς θηλές και γεννητικά όργανα. Θέλω να παρουσιάσω έναν διαφορετικό κόσμο. Έναν ουτοπικό κόσμο όπου η αρρενωπότητα δεν έχει καμία σχέση με το αρσενικό, ετεροφυλόφιλο και σωματικό ισχυρό άνδρα. Αλλά έναν κόσμο όπου όλες οι μορφές αγάπης γίνονται αποδεκτές. Είναι αρκετά σημαντικό να αμφισβητήσουμε τα πράγματα έτσι όπως τα γνωρίζουμε και μας φοβίζουν. Να τα αντιμετωπίσουμε και να ξεκινήσουμε όλα από την αρχή. Και αυτή είναι η βάση της αφαιρετικής τέχνης μου».

Η ειλικρίνεια και το να μιλήσουμε ανοιχτά για την τοξικότητα της κοινωνίας είναι βασικό κριτήριο για την προσπάθεια του Xavier. «Είναι ζωτικής σημασίας να μοιραστούμε τις εμπειρίες μας. Καθημερινά χάνουμε τόσα πολλά όμορφα άτομα από αυτοκτονίες, χρήση ναρκωτικών και πράξεις βίας. Η διαφορετικότητα είναι πανέμορφη και πηγή ζωής. Δεν πρέπει να την ποινικοποιούμε και την αναγάγουμε στο απόλυτο Κακό. Και όλοι οφείλουμε να μιλήσουμε γι’ αυτό. Η κοινωνία δεν χρειάζεται άλλο μίσος. Αλλά ευγένεια, ειλικρίνεια και στοχασμό. Και το φωνάζω αυτό μέσω της… ιδιαίτερης τέχνης μου».