Πώς οι μεγάλοι οίκοι μόδας «εκμεταλλεύονται» τα φετίχ σου;

Σφετερισμός της BDSM κουλτούρας ή ένα βήμα προς την ισότητα;

Άγγελος Κωνσταντούλιας

Στο άκουσμα και μόνο της λέξης BDSM το μυαλό μας πάει σε εικόνες με αφέντρες που φοράνε δερμάτινα, δούλους, μαστίγια, υποταγή και ταπείνωση. Κατά γενική ομολογία πρόκειται για μία υπερβολή καθώς όλα αυτά αποτελούν μία μόνο πτυχή του ερωτικού παιχνιδιού που κερδίζει όλο και περισσότερο κοινό. Αυτό το role game και εξουσίας που αρκετοί το ονειρεύονται, λίγοι το απολαμβάνουν και πολλοί το καταδικάζουν αντιπροσωπεύει ένα ευρύ φάσμα ερωτικών δραστηριοτήτων και συμπεριφορών ανάμεσα σε ενήλικες που έχουν δώσει εξαρχής την συναίνεσή τους και οι δύο.

Σύμφωνα με έρευνα που πραγματοποιήθηκε από το γερμανικό ινστιτούτο ψυχολογίας «Fur Rationale Psychology», το 68% των γυναικών παραδέχτηκε πως θέλουν να βρεθούν στο έλεος των ερωτικών τους συντρόφων και εκδήλωσε τις κρυφές σεξουαλικές φαντασιώσεις που σχετίζονται με την ερωτική υποταγή. Όλο αυτό δεν θα μπορούσε να περάσει απαρατήρητο από την αγορά. Τα μικρά μαύρα φορέματα, τα chokers, οι αλυσίδες και γενικότερα ότι όχι να κάνει με την fetish fashion αποτελεί «χρυσή ευκαιρία» για τους μεγάλους οίκους μόδας.

Βεβαίως όλη αυτή η τάση έχει σπουδαίο υπόβαθρο και παρελθόν που αξίζει να αναλυθεί. Ο Chris Habana (σχεδιαστής fetish ρούχων εδώ και 25 χρόνια) μιλώντας στο Playboy αναφέρθηκε στην ιστορία του φετίχ αναφορικά με τη μόδα τονίζοντας χαρακτηριστικά: «Το φετίχ έχει μεγάλη ιστορία. Ως μόδα εμφανίστηκε δημόσια μέσω της rock n roll μουσικής την δεκαετία του ’60 και του ΄70. Ο Alice Cooper και στην συνέχεια όλη αυτή η υποκουλτούρα του punk μέσω των Sex Pistols έβαλε στην ατζέντα τον όρο του fetish fashion που μέχρι τότε ήταν άγνωστος στο κοινό. Ωστόσο η εκτόξευση ήρθε από την δεκαετία του ΄80. Μέχρι τότε τα latex, τα δερμάτινα κλπ. ήταν σήμα κατατεθέν της underground κουλτούρας. Ο Jean-Paul Gaultier κατάφερε να το αλλάξει αυτό όταν η Madonna εμφανίστηκε στο tour της για το «Blond Ambition» ως μία sexy humiliatrix».

Φτάνοντας στο σήμερα διακρίνουμε ξεκάθαρα το άνοιγμα των σπουδαίων οίκων μόδας στην BDSM κουλτούρα και αυτό έχει διττή σημασία. Αφενός αποτελεί μία υπέροχη κίνηση. Είναι πολύ όμορφο συναίσθημα την εποχή που αρκετά κινήματα παλεύουν για την ισότητα, γυναίκες να γίνονται μέρος όλης αυτής της εκστρατείας και να επιλέγουν τα συγκεκριμένα ρούχα. Είναι ένας τρόπος που ενδεχομένως τις κάνει να νιώθουν πιο δυναμικές, πιο sexy και ότι έχουν την δική τους φωνή σε μία πατριαρχική κοινωνία. Το ίδιο συμβαίνει και με την gay κοινότητα. Όπως για παράδειγμα η εμφάνιση του Adam Rippon που εμφανίστηκε στα Oscars μ’ ένα κοστούμι Moschino φορώντας από μέσα μία δερμάτινη επένδυση που παρέπεμπε σε BDSM κουλτούρα.

Αφετέρου, υπάρχει η άλλη όψη του νομίσματος. Beyonce, Lady Gaga, Kim Kardashian είναι ορισμένες από τις celebrities που επέλεξαν latex σε δημόσιες εμφανίσεις και όπως ήταν αναμενόμενο έδωσαν μία νέα υπόσταση στο ζήτημα της BDSM μόδας. Και κάπου εκεί ξεκινάει το πρόβλημα. Παρότι αρκετοί ισχυρίζονται πως αυτό το άνοιγμα στη μόδα των φετίχ θα έχει θετική επίδραση στην συνειδητοποίηση του BDSM πολιτισμού και θα βοηθήσει τις επιχειρήσεις τους, ένα κομμάτι επαγγελματιών humiliatrix και ανθρώπων που επιβιώνουν τόσα χρόνια μέσω της συγκεκριμένης κουλτούρας αντιδρά και έχει τις αμφιβολίες του. 

Θεωρούν ότι κορυφαίοι σχεδιαστές μόδας και οι μεγάλοι οίκοι δεν δίνουν δεκάρα για την ισότητα και την σεξουαλική απελευθέρωση. Πιστεύουν ότι βλέπουν αυτή τη κοινότητα ως μία ευκαιρία που θα τους φέρει τεράστιο κέρδος έχοντας την ως «Δούρειο Ίππο». Και πώς θα μπορούσε κάποιος να διαφωνήσει ή έστω να διατηρεί τις αμφιβολίες του ότι πρόκειται για έναν σφετερισμό με απώτερο σκοπό το χρήμα; Στην εποχή που η υποκρισία βασιλεύει, τα πάντα μπορούν να αμφισβητηθούν. Μέχρι, βεβαίως, αποδείξεως του εναντίου. Οπότε η μπάλα κύριοι της μόδας, βρίσκεται στα δικά σας χέρια. Και καλό θα ήταν να μην την ξεπετάξετε, σπαταλώντας μία μοναδική ευκαιρία για την κοινωνία και την ισότητα αυτής.