Δεκέμβριος (Τεύχος 225)
Community
wootafak
crazy58
juampy
ktsap66
boy75
Jumpertime
proestakis
s0bak0v0d
chtsip
CHRIS FOUNTIS
Nikosng
FUNEC
ANGEL9999
Horsepower
wapaul
Στάθης
mariossima
enzo21
STELIO64
thomas59
aris1971
kritonxan
Σύνολο μελών: 5765 | Εγγραφή
Γιώργος Καμίνης
Bookmark and Share
15/11/2010
Γιώργος Καμίνης

Σας αρέσει η Αθήνα; Είχατε πει ότι μοιάζει με επαρχιακή πόλη του ’60...
Όχι, δεν είχα πει αυτό. Είχα πει ότι η νοοτροπία του δήμου μού θυμίζει νοοτροπία επαρχιακής πόλης του ’60. Γυρνάτε και βλέπετε όλα αυτά τα εγκαταλελειμμένα σπίτια. Από μια απογραφή που είχε κάνει το Ινστιτούτο Τοπικής Αυτοδιοίκησης το 2008 τα έβγαζε 1.600! Αν χρησιμοποιηθεί με σύνεση το ευρωπαϊκό πρόγραμμα «Τζέσικα», το οποίο προβλέπει έναν κοινό αναπτυξιακό «κουμπαρά», όπου μπορούν να συμμετέχουν ο δήμος, το Δημόσιο, πιστωτικά ιδρύματα, οι ιδιοκτήτες των σπιτιών και ιδιώτες επενδυτές, νομίζω ότι τα εγκαταλελειμμένα σπίτια, που τώρα είναι πηγή μόλυνσης και παραβατικότητας, μπορούν να δώσουν μια νέα όψη στην Αθήνα. Ο δήμος μόνος του να τα αγοράσει δεν μπορεί, δε συζητάμε αυτό, λεφτά δεν υπάρχουν, αλλά σε σύμπραξη με τον ιδιωτικό τομέα μπορούν να γίνουν θαύματα. Τα σπίτια αυτά μπορούν να πωληθούν, να νοικιαστούν, να δημιουργηθούν καινούριες υπεραξίες και νέες επενδύσεις. Πρέπει πλέον συνειδητά να γίνουν συμπράξεις του δήμου με τον ιδιωτικό τομέα.

Είδαμε μια ωραία Αθήνα το 2004 με αφορμή τους Ολυμπιακούς Αγώνες, μια καθαρή πόλη, που δε φοβόσουν να περπατήσεις το βράδυ στο κέντρο της. Έξι χρόνια μετά η κατάσταση έχει χειροτερέψει.
Αυτό που λέτε με τους Ολυμπιακούς Αγώνες είναι πολύ χαρακτηριστικό. Οι  Έλληνες κινητοποιούνται όταν έχουν κάποιο στόχο, ο οποίος συνήθως έχει να κάνει με τους ξένους. Να δείξουν στους ξένους ότι μπορούν να το κάνουν, οπότε κινητοποιούνται στο έπακρο. Αλλά κινητοποιούνται και μετά ξεφουσκώνει αυτό και χάνεται. Γιατί μας λείπουν άλλες αρετές, πουριτανικού χαρακτήρα: ο σχεδιασμός, η μέθοδος, η οργάνωση, ο έλεγχος, η ευθύνη. Κάναμε ένα «μπραφ» φοβερό, εντυπωσιάσαμε το σύμπαν και μετά ήρθε αυτό που βλέπουμε γύρω μας.

Άρα μπορούμε να έχουμε μια καθαρή πόλη;
Μπορούμε, αλλά αυτό που πρέπει επιτέλους να μάθουμε να κάνουμε είναι να έχουμε μια καθαρή πόλη ανεξάρτητα από Ολυμπιακούς Αγώνες, ανεξάρτητα από το αν είναι στραμμένο το βλέμμα της ανθρωπότητας επάνω μας. Όταν αποσύρεται αυτό το βλέμμα, να μπορούμε να έχουμε μια καθαρή πόλη για μας! Για μας! Και αυτό θέλει δουλειά, ευθύνη, οργάνωση, μεθοδικότητα. Και οι Έλληνες όλα τα περιμένουν από το κράτος και οι δημότες από το δήμο. Πρέπει να καλλιεργηθεί ένα αίσθημα ευθύνης. Όταν, λόγου χάριν, ο κάδος των σκουπιδιών είναι γεμάτος, δεν είναι ανάγκη να κατεβάσεις κι εσύ τα σκουπίδια σου. Φύλαξέ τα και την επόμενη ημέρα που θα είναι άδειος κατέβα να τα πετάξεις.

Γεννηθήκατε στη Ν. Υόρκη...
Στο Μπρούκλιν. Ήρθα στην Αθήνα το 1959. Παρέμεινα μέχρι το 1962. Πήγα πρώτη δημοτικού στο σχολείο, μετά χρειάστηκε να φύγουμε ένα χρόνο για να δουλέψει ο πατέρας μου στην Ιαπωνία και επιστρέψαμε το 1963.

Έχετε γυρίσει σε πολλές πόλεις και λόγω της ζωής σας, των σπουδών σας. Η Αθήνα μοιάζει με κάποια;

Όχι, δε μοιάζει. Γιατί η Αθήνα κάπου σου θυμίζει ευρωπαϊκή πόλη, κάπου είναι και βαλκανική πόλη, έχει ακόμη και κάποια οθωμανικά αποτυπώματα, αυτά που αφήσαμε να επιβιώσουν, και πλέον έχει και χαρακτηριστικά μιας μεγαλούπολης σε παρακμή. Μεγάλη παρακμή...

Τι θα κάνετε; Πώς θα διώξετε αυτή την παρακμή;
Θα πρέπει να δώσουμε πνοή στην Αθήνα, να την κάνουμε να πιστέψει στον εαυτό της, να σταθεί στα πόδια της. Μιλώντας χθες σε μια εκδήλωση του ΠΑΣΟΚ για την τοπική αυτοδιοίκηση, τους είπα ότι βλέπω την Αθήνα σαν μια γυναίκα που έχει γονατίσει στο έδαφος και κρατά το πρόσωπό της μέσα στα χέρια της. Και είναι μια γυναίκα σε βαθιά οδύνη και απελπισία. Είπα, λοιπόν, ότι πρέπει να σηκώσουμε αυτή τη γυναίκα, να την αγκαλιάσουμε, να της σκουπίσουμε τα δάκρυα από τα μάτια και να τη βοηθήσουμε να σταθεί στα πόδια της. Γιατί, αν η Αθήνα δε σταθεί στα πόδια της, πώς θα σταθεί η Ελλάδα; Αν η πρωτεύουσα είναι σε αυτή την κατάσταση, πώς είναι δυνατόν να πιστεύουμε ότι η χώρα θα βγει από την κρίση; Και υπάρχουν τρεις «Αθήνες»: Μία του Παγκρατίου, κατά κάποιον τρόπο των Ιλισίων και του Κολωνακίου, που μοιάζει με την Αθήνα που είχαμε, με τα προβλήματά της. Υπάρχει η Αθήνα κάτω από αυτές τις περιοχές, Πατήσια, Κυψέλη, Σεπόλια, Αττική, το ιστορικό κέντρο που έχει το μεγάλο πρόβλημα της ανθρώπινης εξαθλίωσης και της εγκληματικότητας. Και υπάρχει και η τρίτη Αθήνα, αυτή που έχει φύγει και μένει στα βόρεια και στα νότια προάστια και έρχεται και ψηφίζει και αποφασίζει για τις τύχες μας. Έρχεται να ασκήσει το εκλογικό της δικαίωμα χωρίς να ξέρει τι συμβαίνει. Οι δύο «Αθήνες» δεν ξέρουν τι συμβαίνει στην τρίτη.

Σας προβληματίζει το γεγονός ότι σας στηρίζει το ΠΑΣΟΚ; Εννοώ από την ώρα που η Ν.Δ. έχει ζητήσει οι αυτοδιοικητικές εκλογές να είναι μια αντίδραση για το μνημόνιο.
Οι Αθηναίοι πρέπει να ψηφίσουν για μια καλύτερη πόλη. Δεν έχουν την πολυτέλεια για άλλη μια χαμένη τετραετία εδώ που έχουν φτάσει τα πράγματα. Αν κάποιος θέλει να ψηφίσει μνημόνιο ή αντιμνημόνιο, ας ψηφίσει ό,τι θέλει. Αλλά δε θα έχει ψηφίσει για δήμαρχο που να κοιτάξει την Αθήνα. Επομένως, τα του Καίσαρος τω Καίσαρι και τα του Θεού τω Θεώ. Τα του μνημονίου στις βουλευτικές εκλογές και τα αυτοδιοικητικά σε αυτές τις εκλογές. Γιατί ο κόσμος βρίσκεται σε μεγάλη ανέχεια και θέλει από το δήμο και το δήμαρχό του να τον ανακουφίσουν. Ένα δίκτυο κοινωνικής αλληλεγγύης για να βοηθήσουμε τους ανθρώπους που πλήττονται από την κρίση ναι, στις γειτονιές και στα δημοτικά διαμερίσματα. Αλλά δε θα κάτσουμε να θυσιάσουμε τα επόμενα τέσσερα χρόνια στο βωμό του αντιμνημονίου.

Όμως και ο Αθηναίος δεν πρέπει να αντιδράσει στο μνημόνιο;
Αυτοί που δε δικαιούνται να μιλάνε για το μνημόνιο και την οικονομική κρίση είναι αυτοί που μας έφεραν εδώ πέρα. Και η κρίση έχει ονοματεπώνυμο. Φέρει τα ονόματα μερικών πολιτικών οι οποίοι άσκησαν ή δεν άσκησαν την πολιτική που έπρεπε. Ένας από αυτούς, που ανήκει στη δεύτερη κατηγορία, είναι και ο κ. Κακλαμάνης. Στο μνημόνιο και στην κρίση μάς οδήγησαν και τα τεράστια χρέη των ασφαλιστικών ταμείων και τα νοσοκομεία, που είναι «μαύρες τρύπες» που πέφτει μέσα το χρήμα του φορολογούμενου. Ο κ. Κακλαμάνης ήταν δύο χρόνια υπουργός Υγείας. Είναι αυτός που κατάργησε τη λίστα φαρμάκων και εκτόξευσε τις τιμές 40% πάνω. Να προσέχουν ποιοι μιλάνε για το μνημόνιο.
 

Ολόκληρη η συνέντευξη του Γιώργου Καμίνη στο Playboy Νοεμβρίου που κυκλοφορεί

Sitemap    Top Εγγραφή| Είσοδος Playboy Worldwide