Δεκέμβριος (Τεύχος 225)
Community
wootafak
crazy58
juampy
ktsap66
boy75
Jumpertime
proestakis
s0bak0v0d
chtsip
CHRIS FOUNTIS
Nikosng
FUNEC
ANGEL9999
Horsepower
wapaul
Στάθης
mariossima
enzo21
STELIO64
thomas59
aris1971
kritonxan
Σύνολο μελών: 5765 | Εγγραφή
David Morales
Bookmark and Share
01/11/2010
David Morales

Γεννήθηκες στο Μπρούκλιν.Σωστά;
Ναι. Η καταγωγή μου, βέβαια, είναι από το Πόρτο Ρίκο.

Πόσο δύσκολο είναι για έναν Πορτορικανό να μεγαλώνει στη Νέα Υόρκη;
Νομίζω πως αυτό εξαρτάται. Για μένα δεν ήταν ούτε δύσκολο ούτε εύκολο. Ίσως είχα περισσότερες δυσκολίες λόγω καταγωγής, αλλά μη φανταστείς ότι μου έκαναν και τη ζωή κόλαση. Καμία σχέση. Έχω, πάντως, την εντύπωση πως τα πράγματα σήμερα είναι καλύτερα απ’ ό,τι πριν από 30-40 χρόνια.

Οι γονείς σου ήταν ευκατάστατοι;
Το αντίθετο. Ήταν πολύ φτωχοί. Όπως είμαι κι εγώ... [γέλια]

Έχοντας γεννηθεί σε «ξένη» χώρα και έχοντας γυρίσει τόσες περιοχές, υπάρχει κάποιο μέρος που να αποκαλείς «σπίτι»;
Αναμφίβολα τη Νέα Υόρκη. Πρόκειται για απίστευτα πολυσυλλεκτική πόλη. Δεν τη βαριέμαι ποτέ. Ναι, το σπίτι μου είναι η Νέα Υόρκη!

Έκανες κάποιες σπουδές; Πήγες σε κάποιο κολέγιο;
Δυστυχώς τα μόνα πράγματα που με ενδιέφεραν μικρό ήταν η μουσική και το μπέιζμπολ. Η ζωή μου, βέβαια, εξελίχθηκε καλά, αλλά θα πρότεινα σε όσους έχουν την ευκαιρία να σπουδάσουν κάτι να το κάνουν.

Ήσουν τόσο κακός στο μπέιζμπολ ή απλώς καλύτερος στο να παίζεις μουσική;
Ήμουν πραγματικά καλός στο μπέιζμπολ και ήθελα να ασχοληθώ επαγγελματικά, όμως το γυμνάσιο στο οποίο πήγαινα δεν υποστήριζε κάποιο πρόγραμμα σχετικά με το σπορ. Επίσης, σιχαινόμουν το σχολείο κι έτσι καθόμουν μονίμως στο σπίτι και έπαιζα μουσική.

Ποια ήταν η πρώτη σου επαφή με τη μουσική;

Θυμάμαι ότι, όταν ήμουν πολύ μικρός, πέντ’ έξι χρονών, άκουγα το Spinning Wheel των Blood, Sweat and Tears και το γούσταρα πολύ. Μετά, στην εφηβεία, άκουγα πολλή μαύρη μουσική. Hip hop, funk, δισκάκια της Motown...

Την πρώτη φορά που έπαιξες μουσική επαγγελματικά τη θυμάσαι;

Θεέ μου, άκου λέει! Πώς να την ξεχάσω! Ήταν στο Μπρονξ σε ένα πάρτι με house μουσική. Η πρώτη φορά που βρέθηκα να παίζω με πραγματικό μείκτη και δυο πικάπ Technics.

Έχεις κάνει συνεργασίες για τις οποίες αισθάνεσαι ιδιαίτερα υπερήφανος;
Ήμουν εξαιρετικά τυχερός που συνεργάστηκα με αρκετούς σπουδαίους καλλιτέχνες. Χωρίς να θέλω να αδικήσω κανέναν, ξεχωρίζω τις δουλειές με την Aretha Franklin, τον Seal, τον Julio Iglesias και τη Mariah Carey. Τελείως ενδεικτικά τους αναφέρω. Ξαναλέω, είμαι υπερήφανος για όλες τις συνεργασίες μου.

Υπάρχει κάποιος με τον οποίο θέλεις να συνεργαστείς και δεν το έχεις καταφέρει;

Θα ήθελα πολύ να δουλέψω με τη Lady Gaga, την Christina Aguilera και τον Adam Lambert. Νομίζω ότι κάτι θα γίνει και θα τα καταφέρουμε. Το προσπαθούμε, πάντως, να ξέρεις...

Θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί ότι η Lady Gaga ή η Christina Aguilera παραείναι mainstream για να συνεργαστείς μαζί τους...
Όλοι οι μεγάλοι σταρ είναι mainstream. Όμως, τόσο η Christina όσο και η Lady Gaga διαθέτουν απίστευτο ταλέντο. Μην ξεχνάς ότι mainstream ήταν και η Mariah Carey, αλλά ο τρόπος που «χρησιμοποίησα» το ταλέντο της ήταν φοβερά cool. Το ίδιο σκοπεύω να κάνω και με αυτές τις δύο.

Από τα βραβεία που έχεις πάρει ποιο βρίσκεται πιο κοντά στην καρδιά σου;

Το βραβείο DMC DJ (σ.σ. σημαντικός διαγωνισμός DJ) και φυσικά το Grammy.

Έχω ακούσει πως στο Stereo Club στο Μόντρεαλ  μέχρι και πριν από κάποιον καιρό συνήθιζες το τελευταίο Σαββατοκύριακο κάθε μήνα να παίζεις μουσική για 16 ώρες σερί...
Κοίτα, το Stereo ήταν δικό μου κλαμπ, οπότε πάνω κάτω έκανα ό,τι ήθελα. Σταμάτησα να παίζω εκεί πριν από δυόμισι χρόνια, αλλά τώρα μαθαίνω ότι ανοίγει πάλι με νέα διεύθυνση.

Δεκαέξι ώρες σερί ακούγεται ζόρικο...

Είχα ένα ηχοσύστημα τελευταίας τεχνολογίας, κανονικό έργο τέχνης! Σκέψου ότι έπαιζα εκεί κάθε μήνα επί δέκα χρόνια. Μετά από τόσο καιρό ένιωθα ότι μπορούσα να κάνω τα πάντα στην κονσόλα. Αισθανόμουν σαν να βρίσκομαι σε ένα τεράστιο δωμάτιο με παιχνίδια.

Ποιο είναι το ρεκόρ συνεχόμενης παραμονής σου στα decks;

Το περισσότερο που έχω παίξει είναι σε κάποια γενέθλιά μου στο Stereo – 27 ώρες ασταμάτητα! Όταν κατέβηκα, ήμουν ξεθεωμένος.

Πώς αντέχεις τόσες ώρες; Πίνεις ίσως λίγο αλκοόλ παραπάνω;
Έχει συμβεί να πιω και αλκοόλ, αλλά δε με κρατάει αυτό. Είναι θέμα διάθεσης. Αν περνάω καλά, αντέχω.

Έχει τύχει να ανέβεις να παίξεις και να μην έχεις διάθεση; Αυτό πώς το αντιμετωπίζεις;

Παίζω μουσική εδώ και 35 χρόνια και σίγουρα κάποιες φορές έχει τύχει να μην είμαι στην καλύτερη διάθεση. Αλλά όταν ανέβω στα decks και το πάρτι πάρει το δρόμο του, τότε ανεβαίνω κι εγώ μαζί του.

Ο κόσμος από κάτω, όμως, δε διαισθάνεται ότι ο DJ δεν έχει καλή διάθεση;
Όχι πάντα. Έχω μάλιστα την εντύπωση ότι ορισμένες φορές η κακή διάθεση μπορεί να αποβεί θετική για τη βραδιά. Εξαρτάται πάντοτε από την περίσταση.

Ποιο είναι το πιο παράξενο μέρος όπου έχεις παίξει μουσική;

Το πιο παράξενο, ε... Σε μια νταλίκα εν κινήσει στην Αγγλία! Μακράν το πιο παράξενο.

Όντως. Περίμενα ότι θα μου έλεγες κάποιον «περίεργο» τόπο. Πώς θα περιέγραφες αυτή σου την εμπειρία;
Shaky («φραπέ»)! Φαντάσου πως, παρόλο που η νταλίκα πήγαινε πολύ σιγά, εμείς πηγαίναμε πέρα δώθε, ειδικά στις στροφές. Χρειάστηκε μάλιστα να βεβαιωθούμε πως τα μηχανήματα θα έμεναν στη θέση τους!

Ποιο είναι το αγαπημένο σου μαγαζί; Αν μπορείς να επιλέξεις μόνο ένα...
Λατρεύω να παίζω στο κλαμπ Eleven στο Τόκιο. Μέχρι πρότινος ονομαζόταν Yellow. Τους γουστάρω πολύ τους Ιάπωνες, γιατί και αυτοί γουστάρουν πολύ τη house μουσική.

Με βάση την εμπειρία σου, ποια θα έλεγες ότι είναι τα συστατικά ενός μεγάλου πάρτι;

Χρειάζεται ένα κλαμπ με καλή ατμόσφαιρα, καλά vibes δηλαδή, ένα άριστο σύστημα ήχου και εννοείται ένας καλός DJ. Το σημαντικότερο, όμως, για μένα είναι να υπάρχει κοινό που να αγαπάει τη μουσική και να έχει όρεξη να χορέψει μέχρι τελικής πτώσεως.

Μια βόλτα στα κλαμπ αποδεικνύει ότι οι DJs έλκουν ιδιαίτερα τις γυναίκες...
Έτσι, ε; Τι να σου πω, δεν το έχω προσέξει. Δεν έχει τύχει να αντιμετωπίσω τέτοιου είδους «προβλήματα». [γέλια]

Δε σου έχει, δηλαδή, συμβεί ποτέ να συνδυάσεις τη δουλειά με το σεξ;
Όχι, όχι. Αντιμετωπίζω τη δουλειά μου με σοβαρότητα και μεγάλο σεβασμό.

Αυτός είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους φροντίζεις να διατηρείσαι πάντα σε φόρμα;
Ασφαλώς! Για να συνεχίσω να κάνω ό,τι κάνω τώρα, πρέπει να προσέχω. Γυμνάζομαι όσο πιο συχνά μπορώ, παίρνω βιταμίνες και κοιμάμαι όσο το δυνατόν περισσότερο.

Ο Carl Cox είναι αισίως 48 χρόνων, εσύ 49. Αισθάνεσαι τόσο μεγάλος;
Ε, αυτό είναι άδικο! Θα γίνω 48 τον Αύγουστο! Αλλά δεν αισθάνομαι καθόλου μεγάλος. Δείχνω μεγάλος;

Καλά κρατιέσαι...
Η μουσική με διατηρεί νέο.

Και πλούσιο;

Αφού σου είπα, είμαι φτωχός! [γέλια] Σοβαρά τώρα, η μουσική μού έχει χαρίσει μια πολύ άνετη ζωή και είμαι ευγνώμων γι’ αυτό.

Αν δεν είναι θέμα ηλικίας, πότε πρέπει να αποσύρεται ένας DJ;
Όταν έχει φτάσει να βαριέται αυτό που κάνει και δεν έχει πια τίποτε άλλο να δώσει στον κόσμο. Είναι κάτι που πρέπει να το καταλαβαίνεις μόνος σου, πριν το προσέξουν οι υπόλοιποι.

Εκτός από τη μουσική, ασχολείσαι με κάτι άλλο;
Όχι, η μουσική είναι και θα είναι η ζωή μου. Ακόμα και οι όποιες επιχειρηματικές μου δραστηριότητες, όπως τα κλαμπ, με τη μουσική έχουν να κάνουν.

Περίπου πόσες νύχτες δουλεύεις το χρόνο;

Ε, αφού με ρωτάς, θα σου πω: πάρα πολλές!

Και τις λίγες νύχτες που δε δουλεύεις πώς τις περνάς;
Φαγητό, καμιά καλή ταινία και νωρίς νωρίς για ύπνο!

Κλάμπινγκ, δηλαδή, καθόλου;
Σχεδόν ποτέ! Σε κλαμπ πηγαίνω μόνο όταν δουλεύω. Επίσης, μόνο όταν δουλεύω ακούω και άλλους DJs, με τους οποίους παίζουμε στον ίδιο χώρο. Στα ρεπό μου προτιμώ να «αποτοξινώνομαι» από όλα αυτά.

Πόσο εύκολο είναι για έναν άνθρωπο που κάνει τη δουλειά σου να διατηρεί μόνιμη σχέση; Ή ακόμα σπίτι και οικογένεια;
Στο χώρο μου είναι όντως πολύ δύσκολο να κρατήσει κάποιος μια μόνιμη σχέση. Με όλα αυτά τα ταξίδια και τα ξενύχτια, καταλαβαίνεις... Ωστόσο, πιστεύω πως ναι, είναι εφικτό ακόμα και το να κάνεις οικογένεια. Όταν έρθει η ώρα του καθενός, εννοείται...

Πολλά από αυτά τα ταξίδια σε φέρνουν στην Ελλάδα και στη Μύκονο.

Τη λατρεύω τη χώρα σας και ειδικότερα τη Μύκονο. Έρχομαι εδώ και 16 χρόνια και κάθε χρόνο γιορτάζω τα γενέθλιά μου στο Cavo Paradiso.

Πώς καθιερώθηκε αυτό το «έθιμο»;
Ξεκίνησε το 1994 με τους Magna. Θυμάμαι ότι ήταν η πρώτη μου επίσκεψη στη Μύκονο και σκέφτηκα: «Θεέ μου, τι μέρος!». Το Cavo Paradiso, εν προκειμένω, βρίσκεται σε μια φοβερή τοποθεσία! Ειλικρινά, σήμερα δεν μπορώ να με φανταστώ να γιορτάζω τα γενέθλιά μου κάπου αλλού και είμαι ευγνώμων στη Μαργαρίτα και στον Νίκο (σ.σ. η PR manager και ο ιδιοκτήτης του Cavo Paradiso, αντίστοιχα), που με «ανέχονται» όλα αυτά τα χρόνια. Ελπίζω να κλείσουμε τουλάχιστον μια εικοσαετία!

Τόσα χρόνια θα πρέπει να έχεις σχηματίσει κάποια εντύπωση για τις Ελληνίδες...
Είναι πολύ όμορφες και πολύ σέξι! Τι άλλο να πω;

Τελειώνοντας, με το χέρι στην καρδιά, «παίχτηκε» κάτι με τη Ζέτα Θεοδωροπούλου κι εσένα;
Όχι, όχι. Είναι κούκλα και τη συμπαθώ, αλλά είμαστε απλώς καλοί φίλοι.

David, σ’ ευχαριστούμε πολύ.
Εγώ σας ευχαριστώ και σας περιμένω όλους το καλοκαίρι. Θα τα σπάσουμε!

 

*Η συνέντευξη δημοσιεύθηκε τον Ιούλιο του 2010 στο τεύχος 175

Sitemap    Top Εγγραφή| Είσοδος Playboy Worldwide